و بىمهرى به منابع ارزشمند علمى گذشته آغاز گرديد . اما پيشرفتهاى غير قابل انكار پزشكى كه اساس آن را جزيىنگرى تشكيل مىداد ، نتوانست پاسخ همهى مشكلات را در تمامى عرصهها بدهد . درحالىكه مبانى گذشته هنوز قابليت پاسخگويى خود به بسيارى از چالشها را حفظ كرده بود . پزشكى خود را نيازمند بازنگرى مىدانست و انديشهى پزشكى جامعنگر و توجه به انسان چندبعدى زمينهى مناسب ديگرى بود تا برخى از دستمايههاى گذشته تقويت گردد . پزشكى سنتى اروپايى ، يونانى ، اسلامى - ايرانى ، هندى ، چينى و حتى هوميوپاتى در اين بستر رشد نمودند تا جايى كه امروزه براساس آخرين يافتههاى آمارى ، بيش از هشتاد درصد مردم ايالات متحده به نحوى از داروهاى گياهى استفاده مىنمايند . ساليانه ميلياردها دلار در تجارت و فروش اين داروها صرف مىگردد كه نيمى از آن به اروپا اختصاص دارد .
در كشور ما نيز با توجه به پيشينهى قوى و سابقهء ديرين ، علاوه بر وجود هزاران واحد عطارى ، بيش از ده كارخانهى بزرگ داروسازى مشغول تهيه و توليد داروهاى گياهى بوده به نحوى كه تاكنون بيش از يكصد شكل دارويى رسمى به بازار دارويى كشور عرضه شده است .
بااينحال يك سؤال همچنان باقى است ، اين داروها چقدر اثربخشى دارند و تا چه حدى از كيفيت و ايمنى برخوردارند ؟ !
" پزشكى گياهى " ، " گياهدرمانى " ، " درمان با گياه " ، " فيتوتراپى " و در كشور ما " طب سنتى " واژههايى هستند كه هدف آن القاى استفاده از گياهان دارويى در درمان بيمارى است . البته شايد پس از كاربرد برخى از اين لغات ، حد اقل در ذهن برخى از افراد ، عطارىها و عطاران با انبانى از اسرار و
مرورى بر تاريخ و مبانى طب سنتى اسلام و ايران ( فارسى ) — صفحة 164
مساهمون: اردكانى
ص١٦٤