تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مرورى بر تاريخ و مبانى طب سنتى اسلام و ايران ( فارسى ) — صفحة 163

مساهمون:

ص١٦٣
ضد فشارخون مشاهده مىگردد . بنابراين پزشك بايد به خوبى از آنچه كه بيمار مصرف مىكند و حتى گاهى به‌عنوان " دارو " هم مصرف نگرديده و جزو رژيم غذايى وى محسوب مىشود و همچنين از آثار و عوارض آن آگاه بود و بيمار خود را براى درمان بهتر راهنمايى نمايد .

2 - 6 - سابقهء تاريخى و جايگاه امروزى

شايد مصرف گياهان دارويى به قدمت حضور انسان بر روى كره‌ى خاك باشد . تقريبا در تمام اقوام و قبايل ، انسانها از گياهانى كه در طبيعت اطراف آنها مىروييده ، بهره مىگرفته‌اند . سابقه‌ى طولانى مصرف افدرا در چين ، استفاده از گياهان معطر در مصر و استفاده از برگ بو در روم باستان همه گواه اين مدعاست . قديمىترين فارماكوپه‌ى دارويى گياهى به نام " ماتريكامديكا " توسط " ديوسكوريدس " پزشك شهير يونانى تدوين شد و ساير پزشكان در ادامه‌ى راه او مبناى درمان بيماريها را استفاده از گياهان دارويى قرار دادند . در اين ميان نقش بارز پزشكان ايرانى و اسلامى در حفظ و ارتقاى اين مهم غير قابل انكار و بسيار برجسته است كه سرآمد اين بزرگان رازى و ابو على سينا بودند . بخش عمده‌ى كتاب قانون ابن سينا كه مجموعه‌اى از برنامه‌ى آموزش پزشكى است به كاربرد گياهان در درمان بيمارىها ( به صورت مفرده يا مركبه ) اختصاص دارد . پس از رنسانس و ايجاد پزشكى جديد با " ارتودوكس " نوآورى به حدى رسيد كه برخى را به اين اعتقاد رساند كه همه‌ى داشته‌ها گزاف هستند