به شاه اسمعيل دوم و سلطان محمد معروف به خدابنده و بعد پسرش شاه عباس كبير و سام ميرزا پسر صفى ميرزا و شاه عباس دوم پسر شاه صفى و شاه صفى دوم پسر شاه عباس دوم ملقب بشاه سليمان و شاه سلطان حسين بن شاه سليمان رسيده . . . به نادر شاه و بالآخره شاه طهماسب ثانى بپايان رسيد « 1 » .
ميرزا ابو الفتح تبريزى پزشك شخصى شاه طهماسب « 2 » و حكيم عماد الدين در زمان شاه طهماسب معالج آستانه رضويه بودهاند « 3 » . و حكيم داؤد اصفهانى به دولت شاه عباس ثانى وابسته بود « 4 » .
حكيم بهاء الدوله رازى كه پسر مير قوام الدين قاسم نوربخش است ، در رى در قرن دهم پزشك بزرگى بود « 5 » . حكيم سيد هاتف اصفهانى « 6 » در زمان كريمخان زند طبيب معروف و معاصر حكيم سيد محمد حسين مؤلف مخزن الادويه و ميرزا نصير طبيب اصفهانى بود .
در اين طبقهء متأخرين ملك الاطباء ميرزا بابا اصفهانى ( اصلا شيرازى ) در دورهء سلاطين قاجار در پزشكى شهرت بزرگى داشت . ميرزا بابا مؤلف كتابهاى متعدد پزشكى بود و رسالهاى طبى منظوم هم نوشته . صاحب مطرح الانظار بعضى از اشعارش را درج نموده است « 7 » .
در عهد آخر در شيراز آقا محمد باقر در حاقهء پزشكان سرشناس شهرت بزرگى داشت . بقول صاحب مطرح الانظار يكى از پسران وى ميرزا محمد طبيب ماهرى بود و ديگرى ميرزا ابو الحسن جراح قادر « 8 » . ميرزا ابو القاسم ايروانى ( قرن سيزدهم )
هامش
( 1 ) - مطرح الانظار ، مجلد اول ، ص 147 - 148 .
( 2 ) - ايضا ، ص 142 .
( 3 ) - ايضا ، ص 166 .
( 4 ) - ايضا ، ص 363 .
( 5 ) - ايضا ، ص 266 .
( 6 ) - ايضا ، ص 177 .
( 7 ) - ايضا ، ص 242 .
( 8 ) - ايضا ، 240 .