تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ روابط پزشكى ايران و پاكستان ( فارسى ) — صفحة 143

مساهمون:

ص١٤٣
« نسبت به بيماران فقير رعايت را تا بدانجا مىرسانيد كه پول دارويشان را از جيب پر فتوت خويش مىپرداخته است » « 1 » . پزشكان و جراحان پيوسته همراه لشكر بوده‌اند چنان كه در زمان امير عضد الدوله فناخسرو بن ركن الدوله ، ابو العلاء الفارسى طبيب سپاه بوده « 2 » . بنا بروايات تاريخى در هند اسلامى هم هميشه يك بيمارستان ارتش همراه لشكر بوده است چنان كه وقتى مرادبخش در جنگ سموگده شديدا زخمى شد عالگمير جراحان چابكدست لشكر خود را براى معالجه وى و مجروحين ديگر احضار كرده « 3 » . بعد از زوال خانوادهء مغولان هند چون دولت انگليسى روى كار آمد يك طب جديد در اين كشور معرفى شد ولى با وجود اين مريضخانه‌هاى طب قديم بروش سابق بنا مىشد و تا حال نيز بدين منوال است بعضى ازين مريضخانه‌ها بدانشكده‌هاى طب پيوسته مثل دانشكدهء طب در كراچى و لاهور و بهاولپور و سلهت و دهلى و لكهنؤ و پتنه و غيره . در اين مريضخانه‌ها بيماران بسترى و سرپائى را معالجه مىكنند . بعلاوه دولت پاكستان بوسيلهء اداره‌هاى شهردارى در دهات داروخانه‌هاى خيريه برپا كرده كه در آنها بروش طب ابن سينا بيماران را معالجه و درمان مىكنند . و به اين ترتيب اين شفاخانه‌ها امروزه هم شاخص دوستى و مؤدتيست كه صدها سال بوسيلهء پزشكى بين ايران و كشور ما بوده و مىباشد .
هامش
( 1 ) - پزشكان نامى پارس ، ص 199 . ( 2 ) - پزشكان نامى پارس ، ص 3 . ( 3 ) - منتخب اللباب مجلد 2 ص 29 .