عسل
عسل شهد گلها و گياهان است كه زنبور عسل آن را از روى گياهان جمعآورى و در دهان خود بكمك آنزيمهائى كه دارد گلوكز و ويتامينها و املاح و تركيبات مفيد را از شهد گل جدا نموده و در خانههاى شش وجهى كه در كندو و يا لاى سنگهاى كوهستان از موم ساخته است انباشته مىنمايد شرح زندگى زنبوران عسل و سازمانبندى داخل كندو كيفيت توليد مثل آنان كه بسيار جالب است خارج از بحث اين كتاب مىباشد . يك زنبور بهطورىكه محاسبه شده براى تهيه و جمعآورى يك كيلو عسل بايد يك مليون بار از كندو بيرون رفته و دستها و دهان خود را از شيره گلها پر كرده و برگردد تا بتواند يك كيلو عسل جمعآورى كند .
عسل با داشتن حالت فيزيكى خاص محيطى مناسب براى پرورش ميكروبها نيست و بسادگى و در شرايط عادى فاسد نمىشود . بهترين نوع عسل نوع بهاره آن است مشروط به آنكه زنبوران سازنده در دامنه كوهها و صحارى بطور آزاد بر گلها و گياهان معطر طبيعى گردش كرده باشند و شهد گلهاى مختلف را جمعآورى نمايند نه اينكه مقدارى شكر چغندر در اختيار زنبوران گذاشته شود و حيوان نيز از مسير طبيعى منحرف و همان ماده را با مقدارى عسل در حجرهاى خود پر نمايد . عسل را بايد در آفتاب و در زير ظرفى شيشهاى و يا با حرارت ملايم از موم جدا نمايند نه با آتش تند . عسل خوب سرخزنگ ، شفاف ، خوشبو ، غليظ و داراى شيرينى مخصوص است و چون با انگشت از آن بردارند . مانند ريسمان كشش دارد و بقول قدما تار بندد نوع ديگر عسل سفيد نباتى رنگ است كه اين در درجه دوم قرار دارد . عسلى كه همراه دارو و جهت مداواى بيمارى مصرف مىشود بهتر است كه تازه بوده و بيش از يك سال از عمر آن نگذشته باشد و سبز و سياه و فاسد نباشد و مقدار آب خود را از دست نداده باشد . چنانچه عسل را با آتش تند از موم جدا