كنند تا حدودى خاصيت داروئى خود را از دست مىدهد و قدرى تلخ مىگردد و كف روى آن خوب گرفته نمىشود و آن را عسل سوخته گويند .
طبيعت عسل گرم است . عسل طبيعى دهانه مويرگها و عروق بدن را باز مىكند و رطوبات و فضولات بدن را دفع مىنمايد . قواى مغزى را تقويت مىكند و براى استرخاء و استسقاء و ناراحتىهاى طحال و دفع نفخ اعضاء و دفع ريح الكيه مفيد است . ضمنا بسيارى از معاجين با عسل توام و ساخته مىشوند براى مداواى ناراحتىهاى مغزى و نوعى فلج اعضاء بدن عسل را با مصطكى مىخورند . جهت پاك كردن اخلاط ششها و در استسقاء و نوعى يرقان و بر طرف كردن نفخ اعضاء و اندامهاى بدن عسل را با كندر و جهت دفع ريح الكليه و سنگريزههاى كليه عسل را با آب باران مىخورند ( جهت تهيه آب باران لازم است مراحل اوليه بارندگى طى شود تا هوا از گرد و خاك و آلودگى پاك گردد .
سپس در ظرفى غير فلزى و لعابدار و پاكيزه اقدام به جمعآورى آب باران شود . ) جهت رويانيدن گوشت لثه و محكم نمودن لثهها عسل را با سركه انگورى مخلوط كرده و بر لثهها مىمالند و ماساژ مىدهند و اين عمل را روزى چند بار تكرار مىكنند چنانچه عسل را با نوشادر مخلوط كرده و بر برص و بهق ضماد نمايند .
معالجه را تسريع مىكند . كسى كه ترياك خورده باشد قبل از آنكه از معده او گذشته باشد مىتوان مقدارى عسل را در آب گرم حل نموده و به او بخورانند و او را به استفراغ وادار نمايند ترياك از معده او خارج و از خطر سم رهائى مىيابد .
هرگاه زنى هنگام عقب افتادن عادت ماهانه مشكوك است كه حامله است يا خير چنانچه مقدارى عسل طبيعى را در آب حل كرده و ناشتا ميل نمايد اگر باعث مغص گردد حامله است و در غير اين صورت حامله نيست . اما افرادى كه عسل زياد و بطور مداوم ميل مىكنند بهتر است از ميوههاى ترش نيز استفاده كنند تا از ضرر حرارت آن جلوگيرى شود .
( مغص يعنى درد شكم و پيچش رودهها بدون اينكه يبوست باشد و موادى در
گياهان دارويى و نحوه كاربرد آنها براى بيماريهاى مختلف در طب سنتى ( فارسى ) — صفحة 165
مساهمون: سيد مهدى خسروى
ص١٦٥