[ ط ]
طباشير
صمغ گياهى است به شكل نى كه در نواحى هند و بنگال و در اماكن پر آب مىرويد .
شيرابهاى در داخل ساقههاى نى مانند اين گياه موجود است كه پس از انجماد طباشير ناميده مىشود وقتى ساقهها خشك مىشوند شكاف برداشته و شيرابه منجمد شده آن نمايان مىگردد سپس آن را جمعآورى كرده و به بازار عرضه مىدارند . طبيعت اين صمغ سرد و خشك است . از طباشير براى شستشوى جوشهاى گرممزاج داخل دهان استفاده مىكنند . اگر طباشير را با گلبرگ گل سرخ بجوشانند و با آب گرم آن لثهها را ماساژ دهند باعث استحكام لثهها و تقويت آنها و سالم ماندن دندانها خواهد شد . افرادى كه حالت ترس و وحشت و اندوه دارند اگر طباشير را با سكنجبين ميل نمايند . حالت غم و اندوه و وحشت آنان را زايل مىسازد . چون اين صمغ سرد مزاج است افراد سرد مزاج آن را با مقدارى عسل مصرف مىكنند مقدار خوراك طباشير يك تا دو مثقال است .
طرخون
اين گياه را همراه با سبزيجات مىخورند و در مقدار زيادتر مصرف درمانى نيز دارد .
طبيعت آن گرم است گياهى است دفعكننده گازها و اخلاط بدن - مقوى معده - كمكننده رطوبات اضافه بدن - جويدن آن دهان را خوشبو مىكند - قدرت دفاع بدن را در برابر بعضى ويروسها مانند ويروس آبله و باكتريهائى مانند باكترى حصبه زياد مىكند و چنانچه طرخون خشك را با رازيانه دم كرده و ميل كنند قدرت اثر آن دو چندان مىشود .
افراد گرممزاج نبايد در خوردن آن افراط نمايند ضمنا مصرف سالانه آن قدرت