گرم از آن را با آب خنك مىخورند و براى معالجه امراض رطوبى گوارشى آن را با گلبرگ گل سرخ و مصطكى مىخورند اين دارو كشنده كرم امعاء و ساير انگلهاى گوارشى بوده و مقدار خوراك آن چهار تا پنج گرم است لازم به تذكر است كه مقدار 4 گرم از اين دارو را در يك نوبت نمىتوان خورد مگر در موارد استثنائى مانند استستقاء دير علاج و در موارد عادى مقدار خوراك صبر در هر نوبت يك گرم است و چهار گرم را در چهار نوبت بايد خورد .
صندل
صندل درختى است كه بيشتر در سواحل هندوستان و در بعضى سواحل اروپا مىرويد . درختى است بزرگ و به اندازه درخت گردو و نوشتهاند كه برگ آن شبيه است به برگ گردو و كمى نرمتر و نازكتر از آن . درخت صندل سه نوع است يكى داراى چوب سفيد نباتى است كه آن را صندل سفيد و ديگرى داراى چوب زرد رنگ كه آن را صندل زرد و سومى داراى چوب قرمز است كه آن را صندل سرخ گويند . بهترين نوع آنست كه چوبش خوشبو و كم ريشه و محكم و چرب باشد . هر سه نوع خواص داروئى دارند كه در اينجا نوع سفيد آن منظور نظر است و اندام مورد استعمال چوب اين درخت است طبيعت آن سرد و خشك داروئى است مفرح و مقوى قلب و مغز و مراكز عصبى و تقويتكننده قدرت حافظه و از بين برنده اورام است از اين جهت است كه به داروهاى ضمادى اورام منضم مىشود . براى سردردهاى گرممزاج صندل سفيد را در مقدارى گلاب سائيده و بر پريشانى مىمالند در بيمارى نقرس در افراد گرممزاج پودر چوب صندل را با آب برگ خرفه مخلوط نموده و بر عضو ضماد مىنمايند . كه در اين حالات بعضى مواد داروئى موجود در صندل مىتوانند از راه پوست بدن جذب شده و موثر واقع شوند . البته اين كار بايد همراه با مصرف داروهاى خوراكى باشد .