پزشك يا ساير افراد خاطى را تحت پيگرد و بازخواست قرار مىدهد مىتواند سبب اطمينان خاطر بيمار در طى بيمارى شود .
عصاره و اساس اخلاق پزشكى بايد در رابطه بين پزشك و بيمار به كار رود مقصود از تحصيلات پزشكى خدمت به بيماران است بنابراين رابطه پزشك و بيمار بايد در درجه اول اهميت قرار گيرد . آنچه كه نبايد فراموش كرد و متأسفانه اغلب فراموش مىشود اين است كه بايد بدانيم علم پزشكى و تمام وسايل آن براى راحتى و بهبود حال بيمار است نه پزشك ( 2 ) .
نبايد فراموش كرد كه هر بيمار در بيمارستان يك انسان است داراى شخصيت ، اميد و آرزو و چهبسا از مرگ و عاقبت بيمارى ترس دارد او فقط يك سوژه جالب براى مطالعه و تدريس و تحقيق نيست بلكه انسانى است كه مىخواهد سلامت خود را بازيابد به سوالات وى از طرف پزشك و پرستار جواب لازم و قانعكننده داده شود . يك جواب سربالا يا يك پاسخ انحرافى ممكنست باعث ناراحتى شديد بيمار شود ( 2 ) .
احاديث ذكر شده در مورد ارزش و اهميت پرستارى از بيمار بهگونهاى بيانگر اهميت توجه به نيازهاى بيمار است . پيامبر اسلام ( ص ) در آخرين روزهاى عمر خود پس از دعوت همه مردم به مسجد براى آخرين سفارشها ، در پيامى كه اشكها را جارى ساخت و همه را منقلب كرد فرمودند : كسى كه يك روز و يك شب پرستارى از بيمار را به عهده بگيرد خداوند او را با ابراهيم ( ع ) محشور مىكند ، پس همچون درخشش برقى از صراط عبور مىكند و كسى كه در بر طرف كردن نيازهاى بيمار تلاش كند و نياز او را برآورد همانند روزى كه از مادر متولد شده است از گناهان پاك مىگردد ( 1 ) .
منابع
1 - آشتيانى ، محمد رضا . آشتيانى ، محسن . گنجينه آداب اسلامى . جلد اول ، آداب اقتصادى .
چاپ اول ، انتشارات زهير ، پاييز 1381
2 - اشرفى ، منصور . اخلاق پزشكى . انتشارات دانشگاه آزاد اسلامى تبريز 1367 )
3 - رجحان ، محمد صادق . درس زندگى ، سخنان چهارده معصوم ( ع ) و طب در اسلام .
چاپ اول ، انتشارات نور دانش ، 1381