موفقيت درمان از ديدگاه اسلام ( ذكر و دعا ، صدقه ، عدم درمان با حرام ، شفابخشى تربت سيد الشهداء ) ، نقش روابط انسانى در بهبود بيمارى ( عيادت از بيمار و آداب آن ، چگونگى رفتار با بيمار در بيمارستان توسط پزشك و پرستار ) مورد بحث قرار گيرد .
واژههاى كليدى :
سلامت ، بيمارى ، درمان ، روايات اسلامى
مقدمه :
در روايات اسلامى از سلامتى بهعنوان نعمتى مخفى ياد شده كه تا انسان آن را از دست ندهد ، ارزش آن را نمىداند . در متون دينى از انسان خواسته شده كه اين نعمت را غنيمت شمارد ، در حفظ آن كوشا بوده و در شكرگزارى اين نعمت تلاش كند ( 7 ) . بيمارى يكى از همراهان هميشگى انسان بوده كه از آغاز زندگى وجود داشته و تا پايان عمر بشر در اين دنيا ادامه خواهد داشت ( 11 ) . انسان در دوران بيمارى به دلايل مختلف مانند درد ، ضعف جسمانى ، ترس از مرگ يا روشهاى تشخيصى و درمانى ، بسترى شدن در بيمارستان و جدايى از خانواده ، ترس از دست دادن شغل و موقعيت اجتماعى ، نگرانى در رابطه با هزينههاى درمان ، نگرانى از وابستگى به ديگران و دهها علت ديگر مستعد ابتلا به انواع اختلالات روانى مانند افسردگى ، اضطراب ، خشم و عصبانيت ، نوميدى و گوشهگيرى و انزوا مىگردد . اين مسايل مىتواند نتيجه درمان را تحت تأثير قرار داده و سير بهبودى بيمار را دچار اختلال نمايد . حتى ممكنست ناراحتى فرد به حدى شديد باشد كه وى را از جستجوى درمان و يا ادامه آن بازدارد . در مواردى امتناع از درمان ، سلامت ساير افراد جامعه را در معرض خطر جدى قرار مىدهد ( 4 ) .
روايات مختلف ، وظايفى را براى بيمار برشمردهاند تا وى بتواند براى بدست آوردن بهبودى سريع رفتار مناسب و شايستهاى داشته باشد و از سوى ديگر در احكام اسلامى از بيماران به اندازه توان تكليف خواسته شده است تا كمكى به بهبودى آنها باشد ( 11 ) . هر مسلمانى بايد بيمارى و تحمل آن را تجربه نمايد . بسيارى از اولياء دين كه در سلامت كامل بودهاند ، گاه در اين انديشه فروميرفتند كه با عدم تجربه درد ، مبادا از عنايت خاص