اسلام و تنظيم خانواده
معصومه حيدرى ، شفيقه محمدىتبار ، آزيتا كيانى آسيابر « 1 »
چكيده
با بررسى كوتاهى كه از منابع اسلامى در رابطه با مسئله تحديد جمعيت و تنظيم خانواده به عمل آمده ، نتيجه مىشود كه آيات و احاديث متعددى در خصوص سياستهاى جمعيتى نازل و وارد شده است . آيات و احاديث مزبور به هر دو جنبه از سياست جمعيتى مربوط مىشوند : هم به نظريههاى موافق با افزايش مواليد و تشويق ولادت و هم به نظريههاى موافق با كاهش مواليد و تنظيم خانواده .
مطالعه تاريخ فناورى و اظهارنظرهايى كه از سوى فقهاى عظام اهل تشيع و مفتيان اعظم اهل سنت و انديشمندان مذهبى در خصوص جمعيت اعلام گرديده ، حكايت از آن دارد كه دستكم تا ميانههاى سده 20 در سطح جهان و تا دهه 40 ( در سالهاى پيش از انقلاب ) و اواخر دهه 60 ( در دوره پس از پيروزى انقلاب ) ، كليه آراى بيانشده از ديدگاه اسلام در جهت تشويق مواليد و افزايش جمعيت بوده است و بحث در مورد چند و چون جمعيت و تجويز يا عدم تجويز استفاده از وسايل پيشگيرى براى كاهش اولاد در كشورهاى اسلامى از زمانى آغاز شده است كه به دليل رواج فنون جديد بهداشت و درمان ، ميزانهاى مرگ و مير با شدت زيادى كاهش پيدا كرده و درنتيجه به هم خوردن تعادل طبيعى ميان تولد و مرگ ، شكاف بزرگى در رشد جمعيت به نام انفجار جمعيتى
( population explusion )
در كشورهاى جهان سوم ( از جمله ممالك اسلامى ) به وجود آمده است .
در كشور ايران بررسى نظر اسلام در خصوص تحديد جمعيت و تنظيم خانواده دوبار مطرح شده است : يكبار در دهههاى 40 و 50 همزمان با طرح مرحله اول برنامههاى تنظيم
هامش
( 1 ) . اعضاى هيئت علمى دانشگاه شاهد .Email : heidari @ shahed . ac . ir