خداى عز و جل به تناسب هر روز او روزى متناسبى مقدر مىفرمايند . ) مادر شيرده لازم است در هربار شير دادن به نوزاد حتما او را از هر دو پستان تغذيه كند . چنان كه حضرت رسول ( ص ) فرمود : « و جعل اللّه تعالى رزقه فى ثدى امه فى احديهما شرابه و فى الاخر طعامه » ( 8 ) ( و خداوند روزى كودك را در پستان مادرش قرار داد در يكى آب و در ديگرى غذا ) . بعضى از علما بر مادر واجب مىدانستند كه شير اولى كه در پستان ساخته مىشود ( آغوز يا كلستروم ) را حتما به نوزاد بدهند و مىگفتند بدون اين مساله كودك رشد نمىكند يا زنده نمىماند ( 14 ) .
الف - مدت شيردهى :
مدت كامل شيردهى دو سال مىباشد چنان كه قرآن كريم مىفرمايد :
« وَ الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ لِمَنْ أَرادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضاعَةَ »
( سوره بقره آيه 233 ) . از طرف ديگر كمترين مدت شيردهى بيست سال و يك ماه تعيين شده است . امام صادق ( ع ) فرمود : الرضاع واحد و عشرون شهرا فما نقص فهو جور على الصبى ( 4 ) . يعنى دوران شير دهى بيست و يك ماه است و كمتر از اين مدت ظلم در حق كودك است .
ب - گرفتن دايه براى نوزاد :
گاهى بعضى از مادران قادر به شير دادن نوزاد خود نيستند .
اسلام با عنايتى كه به تغذيه شيرخوار دارد در اين موارد توصيه كرده كه فرد مطمئنى وظيفه شير دادن به نوزاد را قبول نمايد كه اصطلاحا به اين فرد ( دايه ) مىگويند . قرآن كريم در آيه 233 از سوره مباركه بقره مىفرمايند
« وَ إِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلادَكُمْ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِذا سَلَّمْتُمْ ما آتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ »
( و اگر خواستيد براى شير دادن نوزاد دايه بگيريد مانعى براى شما نيست درصورتىكه خوراك و پوشاك او را در حد نيكو تأمين كنيد . اما زنى كه براى استرضاع انتخاب مىشود بايد ويژگىهاى خاصى داشته باشد كه ذيلا به آنها اشاره مىشود : بايد كسى براى شير دادن به نوزاد انتخاب شود كه از فضايل اخلاقى برخوردار و از رذايل اخلاقى مبرا باشد . حضرت على ( ع ) مىفرمايد : « تخيروا للرضاع كما تخيرون للنكاح فان الرضاع يغير الطباع » ( 12 ) ( همانطورى كه در انتخاب همسر دقت مىكنيد در انتخاب شيرده دقت كنيد زيرا كه شيردهى طبيعت كودك را تغيير مىدهد .