محيطى يا توسعه پايدار در عبارتى كوتاه به معنى بهرهبردارى از محيط زيست با تضمين بقا مىباشد . نعمتهاى الهى اعم از خوردنىها و آشاميدنىها تا انرژىها مانند نفت و گاز همه مواهبى هستند كه خداوند منّان جهت استفاده بشر آفريده است . قرآن به اين نكته اشاره كرده است و مىفرمايد :
قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْراً
« 1 » به راستى خدا براى هر چيزى اندازهاى مقرر كرده است .
امروزه بر همگان ثابت شده است كه منابع زيستمحيطى و مواهب الهى موجود در زمين محدود است كه استفاده بيش از حد برخى ، موجب محروميت ديگران مىشود .
نكتهى ديگر اينكه انسان در خصوص چگونگى بهرهمندى از نعمتها مسئول است :
ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
« 2 » سپس در چنين روزى دربارهى نعمت ( هاى پروردگار ) از شما پرسش خواهد شد . اخلاق مصرف را از ديدگاه اسلام از اهميت ويژهاى برخوردار است .
9 - اصل اعتدال و ميانهروى در مصرف
قرآن كريم چه تعبير زيبا و دقيقى دربارهى امت اسلامى به كار برده است :
وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً
« 3 » شما را امت ميانهاى قرار داديم
واژهى وسط در لغت هم به معنى حد متوسط در ميان دو چيز آمده يعنى دورى از افراط و تفريط و الگو بودن نيز مىباشد ، و هم به معنى جالب زيبا عالى و شريف . به نظر مىرسد اين دو معنا به يك حقيقت بازمىگردد زيرا شرافت و زيبايى هر چيزى به اعتدال و دورى از افراط و تفريط است .
هامش
( 1 ) . طلاق ( 65 ) ، آيه 3
( 2 ) . التكاثر ( 102 ) ، آيه 8
( 3 ) . بقره ( 2 ) ، آيه 143