زيستمحيطى تلقى مىگردد .
8 - اصل مصرف بهينه
عطاياى الهى و ثروتهاى خداداد به صورت منابع طبيعى در عرصهء محيط زيست وجود دارد كه انسان در ايجاد آنها دخالتى نداشته است . استفاده بىرويه از منابع نفتى علاوه بر آنكه به حقوق نسلهاى آينده ارتباط دارد آيندگان را با تنگناها مواجه مىگردد در صورتى كه منابع طبيعى تجديدشونده ، اساس زيست و مايه حيات به حساب مىآيد . منابع طبيعى قابل تجديد از نظر تئورى ، هميشگى و پايدارند . آنها يا مشتق از منابع فناپذير ( مثل انرژى خورشيدى ) هستند و يا مىتوانند با اعمال طبيعى و يا مصنوعى بازسازى شوند . به طور مثال محصولات نباتى و حيوانى ، جنگلها و برخى مراتع ، منابع آب و هوا و خاك ، منابع صيد و شكار قابل تجديداند ، اما شرط لازم براى تجديدپذيرى استفاده عاقلانه از آنها است اشكال اصلى در اين هست كه ما ممكن است از منابع قابل تجديد ، سريعتر از زمان لازم براى بازسازى آنها بهرهبردارى كنيم و يا در نتيجه بهرهبردارى ، اثرات جنبى استفاده ، باعث به خطر انداختن محيط زيست و زندگى خواهد شد .
بنابراين برخوردارى انسان از يك چنين امكاناتى سبب طرح مسئوليت وى در برابر طبيعت و جهان آفرينش است . تصميمات غلط و اقدامات بىرويه بشر مىتواند اختلالات و لطمات كموبيش بزرگى بر تعادل و سلامت محيط زيست وارد آورد .
الگوى جهانى براى دستيابى به اهداف مورد نظر در جهت تلفيق زيستمحيطى در برنامه توسعه اقتصادى و رسيدن به توسعه پايدار ارايه كرد كه توجه به آن در برنامههاى توسعه اقتصادى ، اجتماعى و فرهنگى كشورهاى اسلامى ضرورت تام دارد . « 1 » توسعه زيست
هامش
( 1 ) . شاحيدر ، عبد الكريم ، شكار و صيد در حقوق ايران ، انتشارات سازمان حفاظت محيط زيست ، تهران ، 1373 ش