تغيير مىكند . مقدار كمى مس ، يد و روى نيز در عسل وجود دارد .
عسل در بهبود التيام زخمها استفاده شده است : عسل به دليل قدرت جذب رطوبت هوا درمان و التيام زخمها را آسان مىكند . اين پديده توانايى عسل در تحريك رشد سلولهاى پوششى
( epitheliales )
سازنده سلولهاى جديد پوست روى زخم در زمان التيام و بهبود است . به همين ترتيب ، در زخمهاى وسيع نيز عسل مانع از توسل به پيوند مىشود . عسل بازسازى و احياى بافتهاى دخيل در روند التيام و بهبود را تحريك مىكنند ، همينطور در شكلگيرى لايههاى عميق پوست از مويرگهاى جديد و رشد فيبروپلاستها ، سلولهاى توليدكننده كولاژن است و بدين ترتيب يك بهبودى و التيام عالى را فراهم مىكند . عسل تأثير ضد التهابى دارد ، چيزى كه تورم زخم را كاهش مىدهد ، عسل گردش خون را اصلاح و همينطور جريان التيام و بهبود را فعال مىكند و درد را نيز كاهش مىدهد . عسل به بافتهاى زيرين زخم نمىچسبد در نتيجه بافت تازه ايجاد شده كنده نمىشود و زمانى كه پانسمانها عوض مىشوند هيچ دردى احساس نمىشود . عسل به عنوان پانسمان زخمهاى بيماران و زخمهاى اولسر
( ulcere )
كه در اثر راديوتراپى ايجاد شده با موفقيت بسيار استفاده شده است .
به خاطر خواص ضد ميكروبى مذكور ، عسل سدى دفاعى عليه عفونت زخمها را ايجاد مىكند و همه عفونتهاى حساس به آلوده كردن زخمها را از بين مىبرد و همينطور عليه منشأ و ريشههاى باكترىهاى مقاوم به آنتى بيوتيك بسيار مؤثر است . بر خلاف ضد عفونى كنندهها و آنتى بيوتيكها ، ضعف و نقصان در روند التيام و بهبود زخمهاى مربوط به اثرات ثانويه وجود ندارد . پروفسور مولان در مجله
Gent Dent
در دسامبر 2001 روى نقشى كه عسل در درمان بيمارىهاى لثه و همينطور زخمهاى دهان و آسيبشناسىهاى ديگر