سجاديه و مفاتيح الجنان جستجو شد و حالات و آدابى كه براى دعا وارد شده است بررسى شد .
يافتهها :
يكى از نكات جالبى كه در ادعيه ما به چشم مىخورد اشاره به گذاشتن دست در موضع بيمارى و دعا خواندن بر آن است . مكانيسم تاثير اين روش در تكنيكهاى جديد دعادرمانى به اثبات رسيده است . ضمنا مضامين موجود در ادعيه ما به بيمار يادآورى مىكنند بيمارى و حتى مرگ آخر و نهايت زندگى نيست . اين امر براى انسان معتقد ، نوعى ابزار حمايتى براى برخورد و تحمل با بيمار فراهم مىآورد .
بحث و نتيجهگيرى :
افزايش علاقه و توجه دانشمندان علوم پزشكى به بررسى اثر دعا در درمان بيمارىها از يكسو حاكى از دردمندى جسم و روح بشر است و از طرف ديگر اعتراف پژوهشگران علوم پزشكى را مىرساند كه بىتوجهى به چنين فرصت و امكانى يعنى استفاده از دعا و روحانيت براى درمان بيمارىها را بيش از اين پذيرفتنى نمىبينند .
واژگان كليدى :
دعا ، درمان ، دعادرمانى ، اسلام
مقدّمه :
دعا يا واژه انگليسى معادل آن
prayer
، از لغت لاتين
precarious
به معنى " به دست آمده با درخواست و تمنا " و
precari
به معنى " خالصانه درخواست كردن " منشا گرفته است . دو نوع اصلى در تقسيمبندى كلى براى دعا قايل مىشوند : دعا براى خود
( petition )
و دعا براى ديگران
( intercession )
( 1 ) . دعا در حقيقت يك فرآيند شفابخش است كه تاريخچه استفاده از آن براى تسكين و بهبود آلام جسم و جان انسان شايد به تاريخ زندگى بشر بر روى كره زمين برگردد . در كتب مقدس تمام اديان الهى به دعا كردن و درخواست