قديم ، چاه داشتند . آنها از اين جهت چاه حفر كردند كه وقتى بدن را با آب مىشويند ، آب آلوده به شوخ بدن ، بر زمين جارى نگردد و در چاه فروبرود . اين ابتكار از معتقدات دينى ايرانيان قديم سرچشمه مىگرفت در حالى كه بعضى از ملتهاى اروپا تا قرن هفدهم ميلادى چاه نداشتند و فاضلاب را به وسيله ظروف حمل مىكردند و در رودخانهها مىريختند و سبب آلودگى آب مىشدند . ( 9 و 8 و 7 )
حدود 600 سال قبل يعنى زمانى كه شهر رم به عنوان عروس شهرهاى جهان مشهور بود ، مردم توالت نداشتند و ناگزير مدفوع خويش را در گلدان ريخته و محتويات آن را در كنارههاى خيابان خالى مىكردند . همين مردم ادرار خويش را در ظروف ويژهاى جمعآورى مىنمودند و با فروبردن لباسهاى خود به مدت يك هفته در آن ادرار ، چربى لباسهايشان را به اصطلاح مىشستند . ( 4 و 3 )
زباله و مواد زياد
تمامى مواد زايد جامد بايد در اسرع وقت به خارج از مناطق مسكونى و محدودهء زندگى انسان انتقال يافته چنان دفع شوند كه خطرى براى انسان و محيط ايجاد نكنند نگهدارى زباله در مسكن زمينهساز فعاليت ميكروارگانيسمها و تجزيه مواد آلى و توليد بوى نامطبوع مىشود . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىفرمايند : دستمالى را كه دست را با آن پاك كرده و آلوده به طعام و چربى است شب در يورث مگذاريد كه جايگاه شيطان است . ( 12 )
حضرت على عليه السّلام فرمود : پشت در خانه ، خاكروبه نريزيد زيرا جايگاه شيطان است . ( 12 )