بهداشت آب :
آب در قرآن به عنوان مايه حيات هر موجود زنده ، ايجاد كنندهء باغها ، نعمت خداداد الهى ، پاكيزهكننده آمده است . خداوند همه موجودات را از آب خلق كرد . « 1 » هر چيز زنده را از آب قرار داديم ( انبياء آيه 30 ) . ما از فرازتان آبى به اندازهء معين فروفرستاديم آنگاه به آن آب باغهايى از خرما و تاكستان پديد آورديم « 2 » و سپس به آن آب ، جهت روزى و خرج زندگى درختان را بيرون آورد « 3 » و خداوند آبى از فرازتان فرومىفرستد كه شما را به آن پاكيزه سازد « 4 » آبى پاك و پاكيزهكننده فرود آورديم « 5 » ( 11 ) آب نخستين آفريده خداوند در جهان مادى است و ديگر مخلوقات از آن آفريده شدهاند ( 13 )
آب و آفتاب از جملهء پاككنندهها ( مطهرات ) است و براى داشتن اين قابليت بايد جارى يا داراى حجم مشخصى ( كر و جارى ) باشد . همچنين ورود فضولات انسانى سبب نجس شدن آب مىشود و ادرار كردن در آب حرام است . حضرت على عليه السّلام مىفرمايند :
آب روان را با چيزى نجس نكنيد همچنين از ادرار كردن در آب روان نهى فرمودهاند :
( 13 ) . هر آبى پاك است به جز آن آبى كه بدانى آلوده است . آب بايد پاك باشد تا بتواند پاككننده باشد ، مباح نيز باشد يعنى بهرهبردارى از آن از نظر شرعى جايز باشد ( 14 )
ايرانيان آب و آتش و باد و خاك را مقدس مىشمردند و از آلوده كردن آنها پرهيز مىكردند . دربارهء غسل ، تطهير ، پاك نگهداشتن آب ، دورى از لاشه و مردار در كتاب
هامش
( 1 ) . نور ( 24 ) ، آيه 45
( 2 ) . مومنون ( 23 ) ، آيه 18
( 3 ) . ابراهيم ( 14 ) ، آيه 32
( 4 ) . انفال ( 8 ) ، آيه 11 .
( 5 ) . فرقان ( 25 ) ، آيه 48