عصب طى نكرده و راهش جدا گشته است و پس از طى مسافت زيادى مجددا به همراه عصب وجهى ظاهر شده ، وارد استخوان چكشى و گوش وسطى شده و از اين به بعد با عصب زبانى همراه شده تا قدام زبان پيش مىرود و آن را عصبدهى مىكند . در ابتدا كسانى كه تنها به جزئى از علم اين عصب واقف شده بودند مىپنداشتند طى كردن اين راه طولانى بوسيله اين عصب سرگردانى آن بوده و نقصى در خلقت انسان است .
اما امروزه با انجام تحقيقات جديد راز مهمى كشف شد :
آرى ورود اين عصب به استخوان چكشى و گوش وسطى براى انجام ماءموريت ديگرى و نشانه قدرت خداوند بزرگ در آفرينش انسان مىباشد نه سرگردان بودن اين عصب بدين ترتيب كه اگر بنا به هر علتى فشار داخلى گوش ميانى پائين آيد پرده صماخ به طرف داخل كشيده شده و بر اين عصب فشار وارد مىسازد اين فشار باعث تحريك اعصاب چشائى گرديده و در نتيجه اين عمل غدد بزاقى شروع به ترشّح بزاق مىنمايد و شخص ناچار مىشود آب دهانش را ببلعد با انجام عمل بلع مقدارى هوا وارد گوش وسطى گرديده و بدين ترتيب فشار گوش داخلى مجددا متعادل مىگردد . بعدا اين تعادل فشار از طريق عصب واريسبرج ترشّح بزاق دهان را متوقف مىسازد . اين يكى از شگفتىهاى خلقت انسان بوده و نشانه آنست كه خداوند انسان را به صورت كامل و احسن آفريده است .
اجتناب از آميزش جنسى زنان حائض
وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذىً فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّى يَطْهُرْنَ فَإِذا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ
« 1 »
" و از تو ، درباره خون حيض سوال مىكنند ، بگو : چيز زيانبار و آلودهاى است ، از اين
هامش
( 1 ) . بقره ( 2 ) ، آيه 222