سطح زمين ( آب سپهر ) به صورت باران و برف دوباره به زمين برمىگردد و در قالب جويبارها و رودها بخشى به درياها مىريزند و بخشى ديگر به زمين فرورفته ، سفرههاى آب زيرزمينى را تغذيه مىكنند . گياهان با مكانيسم پمپگونهاى ( از طريق تارهاى كشنده ) آب را جذب نموده و از طريق تعرق به بيرون مىفرستند . اين مكانيسم اهميت نقش درختان را در خلق اقليم محلى ، معين مىدارد .
بديهى است كه درياها و اقيانوسها بزرگترين محل ذخيره آبى را تشكيل مىدهند ، البته اين آب به دليل داشتن املاح زياد براى مصارف انسان به همين صورت بىبهره است .
دومين محل ذخيره آبى از لحاظ حجم ، يخهاى قطبى و كوههاى يخى هستند كه بيش از 20 درصد آب موجود را تشكيل مىدهد كه اين نيز بدين صورت قابل استفاده نيست ، تقريبا 7 / 0 درصد از تمامى ذخيره آبى در روى كره زمين داراى كيفيت نسبتا خوب مىباشد و مىتواند مورد استفاده انسانها ، جانوران و گياهان قرار گيرد قرآن مىفرمايد :
« و ما براى شما آب را به قدر معين از آسمان رحمت ، نازل در زمين ساختيم » « 1 »
و باز مىفرمايد : « آيا نديدى كه خدا فروفرستاد از آسمان آب را ، پس براند به سوى خزانههايى در زمين تا برآورد محصولاتى را كه رنگهاى متنوع دارند و سپس زرد و كوبيده شوند . همانا اين يادآورى براى خردمندان است » « 2 »
ب ) اهميت آب در چرخه محيط زيست
1 - آب مايه حيات تمام موجودات زنده :
زندگى تمام موجودات زنده به آب بستگى دارد ، همان گونه كه ماهى نمىتواند بدون
هامش
( 1 ) . مومنون ( 23 ) ، آيه 17
( 2 ) . زمر ( 39 ) ، آيه 21