از طبيعت ندارد بلكه با نحوهى بهرهورى از آن مرتبط است بنابراين توسعهى پايدار به معناى بهرهبردارى از محيط زيست است كه با تضمين بقاى زمين همراه باشد .
بهرهورى يكى از سنن الهى است . از ديدگاه دينى يك سلسله اصول كلى درباره بهره ورى وجود دارد كه مىتواند بر نيازهاى متغير منطبق شوند و پاسخگوى آنها باشند . يكى از اين اصول قاعده " لا ضرر " است كه بوسيلهى آن مىتوان هر حكمى را كه باعث زيان باشد محدود ساخت .
بيان مسئله :
انسانى كه فارغ از تعهدات اجتماعى و شرعى ، نسبت به آلوده نمودن منابع طبيعى ( آب ، خاك و هوا ) اقدام نمايد مجبور است در محيطى ناسالم زندگى كند و به طور طبيعى در محيط ناسالم و مسموم ، ارزشهاى والاى انسانى از بين خواهد رفت .
بهجا است كه انسان مسلمان پيرو رهنمودهاى آيات قرآنى و سيره نبوى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم طبيعت و عوامل آن را بشناسد . زيرا مطالعه كتاب طبيعت ، هم اسرار آن را براى بشر روشن مىكند و نظم و انسجام آن را هويدا مىسازد و هم به انسانها كمك مىكند كه با سوار بر مركب علم به استخراج منابعى كه خداوند براى آنها قرار داده است بپردازند .
بازگشت به فرهنگ اصيل اسلام در اين مقطع حساس - كه بشر به اشتباه خود در برخورد با طبيعت پى برده - با همت و تلاش جدّى محافل حوزوى و علمى مىتواند باب جديدى از معارف اسلامى را به روى جامعه جهانى بگشايد و پرچمدار نهضت فراگير بازگشت به طبيعت باشد .
آرى ، بحران آلودگىهاى آب ، هوا و خاك آنچنان نگرانى براى جامعه بشرى پديد آورده كه بايد نهضتى فراگير عليه آن ترتيب داد .