زيانآور باشد و يا ورزشكار آنقدر در راه ورزش به خود فشار آورد كه سلامتىاش در مخاطره قرار گيرد ، از نظر اسلام و همچنين عقلانى ، مردود خواهد بود
قرآن ، كتاب آسمانى اسلام ، بزرگترين سرمشق و راهگشاى زندگى انسانها در همه شئون و امور ، تا روز قيامت است . در اين كتاب بزرگ و بىنقص - كه كلام خالق انسان و تمام هستى مىباشد - آياتى وجود دارد كه به گونهاى بر اهميت ورزش و نيرومندسازى جسم در كنار تقويت روح و بعد عملى دلالت دارد ، در اسلام ، حفظ صحت و سلامت واجب شمرده شده است .
شهيد مطهرى در اين مورد مىنويسد :
" جاى شك و ترديد نيست كه تعليمات اسلام براساس حفظ و رشد و سلامت جسم است . علت دورى بسيارى از اين امور ، مضر بودن آنها به حال بدن است . يكى از مسلّمات فقه ، اين است كه بسيارى از اين امور به اين دليل تحريم شدهاند كه براى انسان ضرر دارند .
و به طور خلاصه ، ارزش بدن و سلامت آن در اسلام به حدى است كه بعضى از دانشمندان اسلامى گفتهاند : پيامبران الهى در آغاز نبوّت و رسالت خود بايد سالم و از نقص بدنى ، دور و بر كنار باشند .
سلامتى تن و بدن ، يكى از شرايط قابليت شخص براى تصدّى مقام نبوت و امامت و جانشينى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به شمار مىآيد كه بايد پيامبر و يا امامى كه داراى منصب الهى هستند ، از نظر جسم و بدن كاملتر و معتدلترين مردم عصر خود باشند ، چنانچه بايد با هوشترين و زيباترين آنها باشند .
با توجه به مطالب فوق ، روشن مىشود كه هيچ مكتب و آيينى در جهان وجود ندارد ، كه به اندازه اسلام ، به صحت ، سلامتى و شادابى انسانها اهميت داده باشد
قرآن و طب ( مجموعه مقالات ) ( فارسى ) — صفحة 276
مساهمون: بنياد پژوهشهاى قرآنى حوزه و دانشگاه
ص٢٧٦