طبابت كار خداوند است . قرآن كريم از ابراهيم خليل عليه السّلام نقل مىكند كه فرمود :
وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ
« 1 » « و چون بيمار شوم ، او ( خداوند ) شفايم مىدهد . »
ابراهيم خليل عليه السّلام گفت : پروردگارا درد از كيست ؟ ( خداوند فرمود ) : « از من » پرسيد :
پس درمان از كيست ؟ فرمود از من ، پرسيد : پس طبيب چه كاره است ؟ فرمود : مردى است كه دارو به دست او فرستاده شده است » . « 2 »
اين سخن به اين معناست كه طبابت كار خداوند متعال است و طبيب واقعى اوست و خداوند است كه خواص درمانى را در داروها نهاد و در نظام آفرينش براى هر دردى دوايى آفريد . حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : ( لكل داء دواء فاذا اصيب دوا الداء برا باذن اللّه ) . هر دردى را درمانى است پس چون به دواى درد برسد ، به اذن خداوند بهبود يابد . « 3 »
آرى ، خداوند براى هر دردى دارويى قرار داد و به انسان اين استعداد را قرار داد تا بتواند اين دردها و داروها را بشناسد .
حضرت على عليه السّلام در وصف حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىفرمايند : « طبيبى بود كه طبابت را بر بالين بيماران مىبرد ، مرهم را درست در جايى كه بايد مىنهاد و آنجا كه بايسته بود داغ مىنشاند ، او اين همه كه نياز بود در دلهاى بىفروغ ، گوشهاى ناشنوا و زبانهاى ناگويا مىرساند . »
( با درمان خوش منزلگهاى بىخبرى و جايگاههاى سرگشتگى انسان را مىجست . « 4 » )
هنگامى كه ويژگيهاى ائمه معصومين عليهم السّلام را به طور صريح و عميق بررسى مىكنيم
هامش
( 1 ) . شعراء ( 26 ) ، آيه 80
( 2 ) . محمد محمد رى شهرى ، احاديث پزشكى ، ص 53
( 3 ) . متقى هنرى ، على بن حسان الدين ، كنزل العمال ، دار الكتاب علميه ، ج 10 ، ص 6 ، ج 86 ص 280
( 4 ) . محمد دشتى ، نهج البلاغه ، خطبه 108