بقراط بزرگترين اصلاحكننده پزشكى باستان كه عسل را براى درمان بيشتر دردها تجويز مىنموده است و خود آن را به مقدار زياد مصرف مىكرده است . با نهايت دقت مشاهده كرده بود كه عسل داراى ارزش غذايى بسيارى است و در درمان بسيارى از بيمارى هاى كاربرد دارد . ( 2 )
در كتب آسمانى ، قرآن كريم ، انجيل ، تورات ، در نوشتههاى قديمى يونان و روم در افسانههاى كهن قوم اسلاو ، كتاب مقدس هندوان و . . . از عسل به عنوان ماده مقوى و شفابخش ياد شده است .
كتاب انجيل عسل را مظهر فراوانى و نعمت ذكر كرده است در قرآن كريم هم مكرر از عسل به عنوان موهبت الهى و شفابخش ياد شده است و حتى يك سوره به نام زنبور عسل اختصاص يافته است .
خداوند در آيه 68 و 69 سوره نحل مىفرمايد :
وَ أَوْحى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً وَ مِنَ الشَّجَرِ وَ مِمَّا يَعْرِشُونَ * ثُمَّ كُلِي مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِها شَرابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ فِيهِ شِفاءٌ لِلنَّاسِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
« و پروردگار تو به زنبور عسل وحى و الهام غريزى نمود كه از كوهها و درختان و داربستهايى كه « مردم » مىسازند . خانههايى برگزين . سپس از تمام ثمرات و شيره گلها بخور و راههايى را كه پروردگارت براى تو تعيين كرده است ، براحتى بپيما » . از درون شكم آنها ، نوشيدنى با رنگهاى مختلف خارج مىشود كه در آن شفا براى مردم است .
به يقين در اين امر ، نشانه روشنى است براى جمعيتى كه مىانديشند . »
با توجه به اين آيه لازم است به اين نكته توجه شود كه عسلهاى گوناگون با خواص