تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن و طب ( مجموعه مقالات ) ( فارسى ) — صفحة 178

مساهمون:

ص١٧٨
نوش‌جاهاى گياهان توليد و به عنوان غذا ذخيره مىشود ( 1 ) . عسل تركيباتى چون 20 نوع قند ، 8 نوع ويتامين ، 11 ماده معدنى ، 16 نوع اسيد آمينه ، چندين نوع آنزيم و مواد ناشناخته ديگر دارد ، يكى از لذيذترين خوراكىهاى بشر از دوران گذشته بوده است و در اسلام توجه خاصى به آن شده است ، زنبور عسل از جمله موجوداتى است كه از طرف پروردگار به آن وحى شده است و خداوند متعال صراحتا به درمان با عسل اشاره نموده است ( 2 ) . پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و ائمه معصومين عليهم السّلام نيز در زمان حيات خويش بنا به روايات و احاديث متعدد از آن استفاده مىنمودند و خواص شفابخش آن را در درمان انواع بيمارى ها يادآور شده‌اند . اگرچه در زمان آنها علمى به نام تغذيه وجود نداشته ولى با بينايى كامل خواص غذاها و داروها از جمله عسل را بيان نموده و مردم را در اين زمينه آگاه كرده‌اند . سخنان آنها در رابطه با تحقيقات امروزى نشان مىدهد كه تطابق كامل بين آنها موجود بوده و تضادى بين آنها نيست . روى همين اصل است كه عقيده داريم پيشوايان مذهبى ما عالم به همه علوم و آگاه از تمام فنون و رموز بوده‌اند ( 3 ) در سخنان گوهربار پيامبر اسلام ، حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و ائمه اطهار نيز به عسل به عنوان ماده غذايى و دارويى شفابخش اشاره شده است و در تحقيقات علوم پزشكى نيز از آن ياد گرديده است .

تاريخچه عسل :

مصرف عسل شايد قدمتى به درازاى حيات انسان داشته باشد . لوحه‌هاى گلين كشف شده در سده‌هاى قبل از ميلاد نشان مىدهد كه بابلىها ، آشوريان و مصريان عسل مصرف مىكرده‌اند . مصرف دارويى عسل نيز از زمان‌هاى بسيار دور بين ملل دنيا رواج داشته است . قديمىترين اسناد پزشكى با قدمت حدود 3500 سال قبل از ميلاد كه در مصر كشف شده ، نشان مىدهد كه عسل براى درمان زخم‌ها ، بيمارىهاى گوارشى ، كليه ، چشم و