( لم يستشف المريض به مثل شربة العسل ) هيچ مريضى ، به مانند نوشيدن عسل شفاء پيدا نمىكند ( 8 ) .
فتاحى بافقى ( 1385 ) در مقاله خود به نقل از عبد الرحمن سيوطى بيان نموده است كه پيامبر فرمودهاند كسى كه در هر ماه سه روز صبح عسل بخورد درد مهمى به او نمىرسد ، خداوند بركت را در عسل قرار داد و در آن شفاى هر دردى است و يا چيزى بهتر از نوشيدن عسل جنبه دارويى ندارد بر شما باد عسل به آنكه جان من در دست اوست هر خانه اى كه در آن عسل باشد فرشتگان آسمان براى آن خانه استغفار مىكنند ( 2 ) .
در كتاب دانشنامه احاديث پزشكى بيان شده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودهاند :
درمان ، در سه چيز است : نوشيدنىاى از عسل ، نيشتر حجامتگر ، و گزشى از آتش . اما من ، امت خويش را از داغ كردن ، بازمىدارم « 1 » .
در المعجم الاوسط : به نقل از سائب بن يزيد نقل شده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به حجامت ، امر كرد و فرمود : مردم به هيچ چيزى بهتر از اين يا نوشيدن عسل نگراييدهاند « 2 » .
در تاريخ دمشق : به نقل از عامر بن مالك نقل شده است كه به سبب تبى كه داشتم ، كسى را نزد پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرستادم و از ايشان دارو و درمانى جستم . ايشان برايم ظرفى عسل فرستاد « 3 » .
در تاريخ دمشق : نقل شده است كه عامر بن طفيل ، به پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اسبى هديه داد .
عامر ، همچنين براى ايشان نوشت در من دمل ( دبيلهاى ) پديد آمده است . از جانب خويش ، برايم دارويى بفرست . پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، از آن روى كه عامر ، هنوز اسلام نياورده بود ، اسب را
هامش
( 1 ) . صحيح البخارى : ج 5 ، ص 2151 ، ح 5356
( 2 ) . المعجم الاوسط : ج 8 ، ص 53 ، ح 7944
( 3 ) . تاريخ دمشق : ج 26 ، ص 98