نامهاى استرپتوكوك و باكترى لاكتيك كه مايع صفرا را تجزيه و تبديل نمىكنند در رودهشان ايجاد مىشود و در تأييد اين مطلب ، افرادى كه مصرفكنندهى غذاهاى حاوى فيبر گياهى هستند مقدار بيشترى مايع صفراوى تجزيهشده در مدفوع خود دارند .
ارقام زير نشاندهندهى درصد بيمارانى است كه پنج سال پس از درمان سرطان با توجه به درمانهايى كه در حد دانش امروز صورت مىگيرد ، توانستهاند زنده بمانند :
سرطان پروستات 75 درصد - سينه 56 درصد - رحم 44 درصد - روده و معده 43 درصد - حنجره 38 درصد - دهان 30 درصد - مثانه 21 درصد - ريه 10 درصد
علتشناسى : با وجود پيشرفتهاى قابل ملاحظه در درك ژنتيك سرطان ، مكانيسمى كه طى آن تغييرات ژنى خاص اتفاق مىافتد هنوز كاملا شناخته نشده است ؛ عدهاى از افراد ممكن است در معرض شكستن
DNA
و عدم توانايى در ترميم آن قرار بگيرند ، عوامل خاص محيطى مانند تنباكو ، عوامل عفونى ، رژيم غذايى و داروها مىتوانند باعث سرطان شوند اما محل ژنى كه اين عوامل روى آن اثر مىگذارند ناشناخته است .
تنباكو : استفادهى طولانىمدت از تنباكو مانند سيگار كشيدن و يا هر نوع ديگر مصرف آن ( دخانيات ) منجر به پيشرفت سرطان در مناطقى مىشود كه در معرض عوامل سرطانزاى تنباكو هستند . بيشترين تأثير روى ريه است و پس از آن سرطانهاى پروستات ، سر و گردن ، مثانه ، دهانهى رحم ، مرى و پانكراس ممكن است ايجاد شود ؛ همچنين عوامل ژنتيكى هم در اينجا تأثير عمدهاى دارد چرا كه مطالعات جمعيتى ژنتيكى روى دوقلوهاى همسان و غير همسان نشان داده است كه ژنهاى خاصى مسئول تمايل اعتياد به نيكوتين هستند و در بعضى افراد نوعى تمايل ذاتى به نيكوتين و مشتقات آن وجود دارد .
عادات محيطى : تجمع ذرات الكل مىتواند اثر منفى سيگار را تقويت كند ، بنزين و فيبرهاى آزبستوز هم مىتوانند باعث افزايش خطر ابتلا به سرطان شوند ، اشعهى رادون هم در سطوح بالا خطر بروز سرطان ريه را افزايش مىدهد .
داروها : استروژنهاى صناعى كه مادران در طى دوران باردارى استفاده مىكنند ممكن است در نسل بعدى منجر به پيشرفت سرطان واژن شود . سرطان اندومتر رحم نيز در زنان يائسهاى كه استروژن مصرف مىكنند 5 برابر افرادى است كه از استروژن استفاده نمىكنند . در افرادى كه تحت پيوند اعضا هستند و بدين خاطر داروهاى سركوبگر ايمنى استفاده مىكنند سرطان دهانهى رحم و پوست ديده مىشود .
عوامل عفونى : عوامل مختلف عفونى مىتوانند عاملى براى پيشرفت سرطان باشند كه تعدادى از آنها را ذكر مىكنيم : هليكوباكتر پيلورى با سرطان معده ، ويروس هپاتيت
B
و
C
و كارسينوم هپاتوسلولار با نوعى سرطان كبدى و پاپيلوما ويروس 16 و 18 انسانى با سرطان دهانهى رحم .
رژيم غذايى : رابطهى مهمى بين رژيم غذايى و سرطان وجود دارد ولى عامل خاص و يا مكانيسم خاصى شناخته نشده است . چربى در رژيم غذايى نقش مهمى در پيشرفت بسيارى از سرطانها دارد و همچنين عوامل شيميايى نگهدارنده و مواد غذايى مختلف نيز مىتوانند ايجاد مداخلاتى در تركيب
DNA
كنند و بهطور كلى ميزان بروز اكثر سرطانها با بالا رفتن سن افزايش مىيابد .
پيشگيرى از سرطان : سطوح سهگانهاى براى پيشگيرى از سرطان وجود دارد : پيشگيرى اوليه : شامل تغيير فرم زندگى خطرزا و امتناع از مصرف تنباكو ( دخانيات ) ، مصرف غذاهاى كمچربى و پرفيبر و