فصل 60 [ آيا بلوغ در امامت شرط است ؟ ] - [ تخصيص در كليات ]
شيخ - ادام اللَّه عزّه - فرمود : اگر بگويد كسى چگونه صحيح است براى شما اى طايفهء اماميّه به امامت دوازده امام و حال آنكه شما مىدانيد بعضى از ايشان بعد از وفات پدر صغير بودند و بالغ نشده بودند و نزديك نيز نبود بلوغ ايشان مثل امام محمد تقى عليه السّلام زيرا وقتى كه پدرش رحلت نمود هفت سال داشت و مثل حضرت صاحب الامر عليه السّلام زيرا وى نزد وفات پدرش به اعتقاد بسيارى از مثبتين وى پنج ساله بود .
به تحقيق ما مىدانيم از روى عاداتى كه منتقض نشده است در هيچ زمانى كسى كه به اين مرتبه باشد بالغ نشده است و نزديك نشده است بلوغ وى . و چون اين را دانستى مىگوئيم خداى تعالى فرموده است :
وَ ابْتَلُوا الْيَتامى حَتَّى إِذا بَلَغُوا النِّكاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ
« 1 » ؛ يعنى آزمايش كنيد يتيمان را تا وقتى كه بالغ شوند پس اگر بيابيد از ايشان رشدى ، بدهيد اموال ايشان را .
پس از اين آيه معلوم شد كه تا بالغ نشوند مالشان را به ايشان نمىتوان داد و هر گاه خداى تعالى منع كرده باشد از دادن اموال اين امام به ايشان در ضمن حكم كل باطل مىشود اينكه ايشان امام باشند ؛ زيرا امام والى است بر خلق در جميع امور دين و دنيا و صحيح نيست كسى والى باشد بر جميع اموال خدا از صدقات و اخماس و مأمون باشد بر شريعت و احكام ، بوده باشد امام فقها و قضاة و حكّام و منعكننده بسيارى از صاحبان افهام از اقسام اعمال و افعال كسى باشد كه ولايت نداشته باشد بر درهمى از مال خود و مأمون نباشد در نظر براى خود و محجور عليه باشد به سبب صغر سن و نقصان
هامش
( 1 ) سوره نساء ، آيه 6 .