الجبن داء و الجوز داء فاذا اجتمعامعا صارا ادوارء « 1 »
پنير به تنهايى درد و گردو نيز به تنهايى درد ، چون باهم خورده شوند بىزيان و دارو خواهند شد .
گردو « 2 » از خانوادهء ژوگلانداسه
تركيب شيميايى : مغز ميوهء گردو داراى الاجيك اسيد ، لوريك اسيد ، ميريستيك ، آراشيد يك اسيد ، اسيد لينولئيك ، اسيد ايزولينولئيك ، اسيد الئيك مىباشد . مغز گردو داراى انواع فسفاتها و فيتوسترول و اكسيداز و جوگلون و هيدروجوگلون و اينوزيت و نوسيت و مهمتر از همه داراى فيتين است . مقدار كم اسانس و املاح اكسالات آهن و ويتامينهايى از نوع
A
و
B
و
C
و
E
در مغز ميوهء گردو وجود دارد . كمپفرول ، جوگلاندين و در بررسىهاى ديگرى ارسنيك و گلوبولين در مغز گردو يافت شده است . ميوهء نارس گردو - شايد بهتوان گفت كه غنىترين - منبع ويتامين
C
در گياهان است . عصارهء آبى برگى گردو داراى خاصيت باكترىكش و ضد ميكروبى است در مغز ميوهء گردو علاوه بر مواد فوق ، پروتئين ، مواد چرب ، هيدراتهاى كربن ، كلسيم ، آهن ، سديم ، پتاسيم ، تيامين ، ريبوفلاوين ، فسفر و از همه مهمتر كه مورد نظر اين كتاب است فسفر فراوان و نياسين است .
خواص درمانى : مغز ميوهء گردو داراى خاصيت خونسازى و بعضى از دانشمندان معتقدند كه خوردن آن مانع تشكيل سنگ كيسه صفرا مىشود . پوست ريشهء گردو و پوست خارجى ميوهء گردو هر دو قابض بوده براى شستشوى زخمها بهترين داروى آنتىسپتيك مىباشد . پوست سبز خارجى ميوهء گردو و نيز برگ آن هر دو در پايين آوردن قند خون شهرتى بسزا دارند . روغن مغز گردو و پماد بسيار خوبى براى اگزاما مخصوص شاشسوز بچهها بهعنوان داروى مؤثر از آن استفاده مىشود . دمكردهء برگ گردو و به نسبت پنج در هزار براى دردهاى عضلانى استخوانى و دردهاى معدى و نيز بر ضد اسهال به كار برده مىشود .
هامش
( 1 ) - رسول گرامى محمد مصطفى ( ص )
( 2 ) -JUGLANS REGIA