اعتقاد به خدا ، احترام به نفس و اطمينان به خويشتن است .
گشنيز « 1 » از خانوادهء امبلىفراسه
تركيب شيميايى : گشنيز داراى يك اسانس روغنى به رنگ زرد است كه پوست بدن را تحريك مىكند . در برگهاى گشنيز اسيد اگزاليك ، كلسيم ، ويتامين
A
و
C
و در دانهء آن يك اسانس بنام كورياندرول يا لينانول وجود دارد . علاوه بر آن ژرانيول ، پىنن ، فلاندرن ، دىپنتن ، ترپىنن ، سىنن ، بورنئول ، تانن ، موسيلاژ ( لعاب ) ، اسيد ماليك ، فسفات آهك ، دىمانىتول ، فلاونوئيد ، گلوكز و كلرايدها در آن تأييد شده است .
خواص درمانى : در بيشتر جهان بهعنوان مقوّى معده و سوءهاضمه از تخم آن استفاده مىشود .
دانهء گشنيز ضد اسپاسم بوده و براى نرم كردن سينه از آن استفاده مىشود . بخور گشنيز در سرماخوردگىها مورد مصرف دارد . مصرف جوشاندهء برگهاى آن براى بيرون ريختن دانههاى آبله و سرخك مؤثر است . گياه گشنيز مسكن و آرامبخش بوده در مسموميّتهاى پروتئينى كه مسموميت پوتامين ناميده مىشود از آن استفاده مىشود . از تخم آن بهعنوان خوابآور و ازدياد شير و بخور براى تسكين حالت سرماخوردگى به كار برده مىشود . براى بوى نامطبوع داروها از گشنيز استفاده مىنمايند . مضمضه كردن جوشيدهء آن ضد آفت و زخمهاى دهانى ، ضماد له شدهء برگ آن محلل تومورها است . از تخم آن در ناراحتىهاى روحى ، دردهاى جلوقلبى و كارهاى فكرى استفاده مىشود .
هامش
( 1 ) -CORIANDRUM SATIVUM