بسيار منطقى است كه از خود بپرسيم كه اين تنگنفس يا خستگى زودرس آيا مربوط به غذاها نيست ؟
تره « 1 » از خانواده ليلياسه
تركيب شيميايى : در تره مقدارى ارسنيك وجود دارد . داراى يك اسانس روغنى فرّار است كه جزء عمدهء آن را آليل دى سولفيد تشكيل مىدهد . ريشهء آن حاوى آليئين است بهعلاوه وجود آلانين ، آرژىنين ، هيستيدين ، لوسين ، متيونين ، تريپتوفان ، والين ، فنيل آلانين ، پرولين ، سرين و ترئونين در آن به اثبات رسيده است .
پروتئين ، هيدراتهاى كربن ، كلسيم ، فسفر ، آهن ، سديم ، پتاسيم ، ويتامين
C
و
A
، تيامين ، ريبوفلاوين و نياسين است .
خواص درمانى : اين مادّه غذايى - دارويى - منافع بسيارى در بر دارد كه عبارتند از :
ضدعفونىكنندهء رودهها ( به علت وجود دى آليل سولفيد ) ، ضد دردها مفصلى روماتيسمى ، مؤثر بر بيمارىهاى كبدى ( به علت وجود اكثر اسيدهاى امينه اصلى و مهم خون ) ، بازكنندهء عرق ، لطيفكنندهء پوست بدن ، قاطع خونريزى بينى به صورت چكاندن آب آن در بينى ، تره دارويى است مليّن ، مدّر ، مصرف آن قبل و بعد از غذا باعث هضم و مانع ترش كردن غذا مىگردد . خوردن تره ، خونريزى داخلى - مخصوصا بواسير را قطع مىنمايد . در بيمارىها ريوى و تنگ نفسها اگر با جو و مرغ به صورت سوپ مصرف شود ، غذاى بسيار مناسبى است .
خوردن تخم تره به صورت پودر به مقدار 5 گرم در هر نوبت براى قطع خونريزىهاى داخلى مؤثر شناخته شده است .
دربارهء تره و تخم آن از موسى بن البكر است كه گفت :
حضرت امام موسى كاظم ( ع ) غلامى داشت كه مبتلا به بزرگى طحال بود ، حضرت فرمودند سه روز به او تره بخورانيد ، چون اين كار را كرديم بهبودى يافت و خونريزى قطع شده « 2 » .
هامش
( 1 ) -ALLIUM PORROM( 2 ) - و عن موسى بن البكر قال اشتكى : غلام لابى الحسن عليه السّلام فسئل عنه فقيل به طحال : فقال اطمعوه