قطعه برليان و غيره ، باز افكار عمومى حاضر به پذيرفتن روغنهاى نباتى نيست و اين مسئله ، نه تنها براى شهرنشينان بلكه در مورد دهقانان نيز صادق است .
مردم دهات و بهويژه اهالى كوهپايه كه كارهاى سنگين عضلانى دارند به قول خودشان به روغنهاى نباتى لب نمىزنند يا به علت الهام گرفتن از غريزه فطرى است و يا به تجربه بر آنها ثابت شده است كه روغنهاى نباتى خاصيت و قوت روغنهاى حيوانى را ندارد و ضمنا چون استطاعت خريد روغنهاى حيوانى را نيز ندارند غالبا دنبه گوسفند را ذوب كرده و از روغن آن استفاده مىكنند .
اگر گفته شود كه مردم جاهلاند و از خواص بهداشتى روغنهاى نباتى غافل هستند بهتر اين است كه به گفته متخصصان علم غذاشناسى اروپا استناد شود . اگر منطق علم را ملاك عمل قرار داده و فقط يك خاصيت و فايده را در روغنهاى حيوانى ذكر كنيم كه در روغنهاى نباتى وجود ندارد ، بايد بگوييم از هنگامى كه روغنهاى نباتى در غذاهاى معمولى بشر وارد شده است مقاومت بدنها عليه سموم ميكروبى و انواع زهرهاى حيوانات سمّى كم شده و استعداد بروز بيمارىهاى عفونى واگير و غير واگير به علت ضعف دفاع بدن شدت پيدا كرده است . ما در همين شماره اشاره كرديم كه لاسابلير ، غذاشناس معروف فرانسوى خاصيت ضدّ سمّى بعضى از مواد غذايى از جمله روغنهاى حيوانى را كشف كرده ، تا آنجا كه با خوراندن روغنهاى گاو و گوسفند به حيوانات لابراتوار مشاهده كرده است كه زهر مار كبرا در آنها بىاثر است و حال آنكه در حيواناتى كه قبلا از اين روغنهاى حيوانى به آنها خورانده نشده بود ، از زهر مزبور تلف شدهاند .
كدام روغن نباتى آن هم پس از تحمل هزار فعل و انفعال شيميايى ، داراى چنين خاصيت شگفتآورى است ؟ اصولا از وقتى كه بشر موادى را كه طبيعت
مجموعه آثار دكتر سيد جلال مصطفوى كاشانى ( فارسى ) — صفحة 205
مساهمون: سيد جلال مصطفوى كاشانى
ص٢٠٥