حرارت درون مساكن عامّه يا خاصّه كاهى از اين حدود تجاوز كرده به 22 تا 23 رسد ولى هر قدر هواى بيرون سردتر باشد اين بىاحتياطى خطرش زياده و فسادش عظيمتر خواهد شد
در اطاق خواب شب نبايد به هيچ وجه اتش كرد چه رختخواب بوساطت وزن و زيادى و ضخامت لحاف خيلى بهتر از لباس معمولى شخص نائم را مستور و محفوظ مىنمايد و همينكه برختخواب وارد شوند در زمستان درجهء حرارت براى نائم به 20 تا 25 رسد پس بوساطت گرم كردن اطاق زياد كردن اين حرارت غير لازم و بلكه مضرّ است زيرا كه خواب را مضطرب و با كسالت نموده احتقانات دمويّه را سهل مىنمايد بالعكس مصلحت در انست كه هواى اطاق را خنك و مفرّح نمود و حتّى در سختى زمستان هم نبايد اطاق خواب را كرم نمود و اين قانون كلّى را استثنائى نيست جز وقتىكه اطاق مرطوب باشد و در ان حال بايد آن را باعانت شعلهء اتش تندى قبل از سكنى نمودن خشك كردانيد بمناسبت تسخين چند كلمه هم از موادّ احتراقپذير كوئيم اكر چه مناسبتش بعلم صرفهجوئى زياده مىباشد تا بحفظ صحّت
موادّ احتراقپذير مختلف و متعدّد مىباشد ولى اصول انها عبارتست از هيزم و زغال و زغالسنك و كك ( سفل تقطير زغالسنك ) هيزم خشك
حفظ صحت ( فارسى ) — صفحة 138
مساهمون: ميرزا علي خان ناصر الحكماء
ص١٣٨