او باشد محفوظ دارند و هر روز به آب جوشيدهء حنا و حلبه غسل دادن و بعد آن تدهين بروغن زيت يا روغن كنجد كردن يا روغن بادام ماليدن نفع تمام دارد پسر را تا چهار ماه و دختر را تا دو ماه و ازين مالش قوت در اعضاى او حاصل مىآيد و ماندگىهاى كه از دير افتاده ماندن در مهد حاصل مىشود بر طرف مىگردد و اكثر اتفاق افتاده كه طفل بسبب كلال بدن از گريه فرصت نداده و هرگاه تدهين و مالش بدن به عمل آمده فىالفور آسايش رو داده و بخواب رفته و هرگاه در گردن و پس گوش و كش ران و بغل بسبب خمها و شكنجها عفونت و سحج پديد آيد بايد كه برگ مورد سائيده با گل سرشوى ضم كرده در توى خمها بپاشند
تدبير رضاع
طريق صواب آنست كه از وقت ولادت تا همان وقت كه هشت پاس مىشود شير نبايد داد تا طفل حركت و گريه كند و خود طلب صادق بگريه نمايد و معده و حلق او بجنبد و اگر تا اين مدت باز داشتن از شير ممكن نبود بسبب گريه و جز آن هر چند از وقت تولد بعيدتر بود بهتر باشد و چون خواهند كه شير دهند نخست قدرى عسل بليسانند تا تنقيه و جلاى معده نمايد و بايد كه قبل از رضاع كام طفل بردارند و آنچنان بود كه انگشت شهادت بشيرينى آلوده بر كام طفل نيكو بمالند آنگاه شير دهند و بتجربه رسيده كه كام طفل بهر چيزى كه بردارند در مدت عمر خود مضرت از ان چيز نيابد يا كمتر يابد و اگر از فادزهر كام بردارند هيچ زهر او را اثر نكند و اول شير اندك دهند و بعد از ان آهستهآهسته زياده كنند و تا وقتىكه نگريد هرگز شير ندهند و چون مرضعه شير دهد بايد كه دو سه بار پستان خود را بدوشد بعده در دهن طفل دهد و بدانند كه بهترين شير در حق طفل شير مادرست اما اگر مادر ماؤف و مريض بود شير مرضعه بهترست و اجتماع شير مادر و شير مرضعه در يك وقت مناسب نيست زيرا كه اختلاف امزجه معلومست پس بايد كه شير اول چون بهضم رسد ديگر بدهند و هرگاه طفل گريه كند و از شير دادن ساكت شود بدانند كه گريه به جهت شير بود و اگر ساكت نشود بدانند كه مرض ديگرست پس سبب دريافته تدارك نمايند
فائده در شرائط مرضعه
- يكى آنكه مرضعه جوان باشد يعنى از بست و پنج سال كمتر نبود و از سى و پنج سال زياده نبود كه درين سن همه قوتها مستكمل مىباشد شرط دوم آنكه