اينها بايد داد صفت جوارش لولوى كه حبالى را نافعست و كسى را كه كثير الاسقاط بود و جنين او ضعيف باشد و بعد ولادت نزيد فائده كلّى دهد و مصلح حال رحم و معده است مرواريد ناسفته عقر قرحا هر يك يك درم زنجبيل و مصطكى هريك چهار درم زرنباد در ونج تخم كرفس و شيطرج هندى و قاقله و جوزبوا بسباسه و قرفه هر يك دو درم بهمن سفيد بهمن سرخ فلفل دار فلفل هر يك سه درم دارچينى پنج درم شكر برابر جمله ادويه يا زياده از ان جوارش سازند چنان كه دستورست تربتى دو يا سه مثقال و همچنين مفرحات باقونيه و دواء المسك و مشروديطوس و امثال آن هرچه مقوى القلب باشد حفظ جنين مىنمايد اگر در رحم سوء مزاج يا آفت ديگر نباشد
تدابير امراض حبلى اكثر عارض مىشود - تدبير غثيان و قى
معلومست كه اين مرض حبلى را بيشتر عارض مىشود بيضرورت حبس نبايد كرد علىالخصوص اگر چهار ماه نگذشته باشد زيرا كه درين ايام بيشتر مواد طمثى كه مجتمع مىباشد مندفع مىگردد اما هرگاه خوف ضعف باشد يا از كثرت تهوع بيم انزعاج جنين بود يا ماه چهارم گذشته باشد تسكين بايد داد بدانچه بهر حبس قى و غثيان مقررست و اگر فقط غثيان رنج دهد قى كردن بطبخ تخم شبت و تخم ترب و قدرى نمك مجوزست به شرطى كه قى به آسانى شود و اين هر دو تخم اگرچه مدراند امّا از آنكه قبل از نافذ شدن بجگر مستخرج بقى مىشوند در تشرب آن باك ندارند و اگر قى بعد طعام بيشتر مىشود بايد كه بعد طعام چيزى كه در ان عطريت و قبض بود بدهند چون سفرجل مستوى علىالخصوص كه در حين تشويه آن شاخى از عود هندى در ان خلانيده باشند و دوام عمر دستها و پايها و مشى برفق بنا بر تقليل و جذب اخلاط از مسكنات غثيان و قى است
تدبير اشتهاى فاسد
بيشتر حوامل را آرزوى گل شود پس اگر اندك باشد دوا نكند و اگر از روى آن بافراط باشد تنقيه معده جلنجبين و امثال آن كه مناسب حال حامله بود نمايند و جهت اصلاح حموضات دهند و بدانند كه رب حصرم و شربت آن كه با عسل و يا شكر سازند درينباب بغايت نيكست و بجنين هم موافقت دارد و آن را كه از روى گل خوردن باشد بجاى گل نشاسته خشك خائيدن از روى گل را دفع كند
تدبير سقوط اشتها
اگر حامله را سقوط اشتها باشد بايد كه از چيزهاى كثير الدسومت و شديد الحلاوت محترز دارند و بيشتر مشى مىكرده باشند