ساعت و بيشتر قىء نشود ، فورا اماله نمايند و اگر قىء شود ، به روشهائى كه ذكر شد اعانت بر دفع قىء كنند تا شايد موذى دفع شود . پس از تسكين قىء ، نصفهء ديگر از دوا را بياشامند تا از تكرار قىء جلوگيرى كند .
اكنون - چه قىء بشود يا نشود - امالهيى از اكليل الملك ، بزرك ، تخم شنبليلهء نيمكوفته ، افسنتين ، بابونهء خشك ، سداب خشك ، ريشه شيرينبيان ، ريشهء كاسنى و سپستان كه همه را بجوشانند و صافشدهء آن را با روغن بادام و روغن كرچك مخلوط كرده - در صورت ازدياد حرارت و بودن دلپيچه و درد و سوزش در رودهها ، عوض روغن كرچك ، فلوس خالص و عوض تدارك اجزاى حارّهء اماله ، پيالهاى از هريك از لعاب اسفرزه ، آب برگ چغندر و آب كاسنى تر داخل كنند و اگر ماء الشعير هم بيفزايند ، نافع است - آن را سه قسمت كنند ؛ يكى بعد از اسهال اماله نمايند و ملتفت باشند كه آب اماله را كمتر از عادت بريزند تا مبادا بدون نهادن آثار لازمه ، دفع شود . اگر بعد از عمل آب امالهء اول ، اسهال متوقف شود ، آب دوم را نريزند تا دوباره اسهال شروع شود ، بعد از آن امالهء دوم را بنمايند و به همين قسم رفتار نمايند تا سه آب معمول شود .
همچنين بايد در عرض روز و شب ، مبرّدات و اشربهء مسكنهء قىء و حابسهء اسهال ، مثل شربت بهليمو ، شربت سماق ، شربت انار و زرشك ، جويدن به و سيب - خصوصا ترش آنها - و جويدن انارين با هسته و امثال آنها تناول كنند و معده را از اينها خالى نگذارند تا فم معده ، محفوظ از انصباب خلط باشد .
تبصره : درمان احتباس بول :
هرگاه در اين بيمارى احتباس بول روى دهد - و غالبا چنين است - در اين صورت ، اگر دردى با ورم يا سفتىاى در ناف يا پشت زهار باشد ، دليل ورم مثانه يا اجتماع بول است و بايد اهتمام در رفع آن با اضمدهء تهيه شده از پختهء گل خطمى ممزوج با شوره و رنگ و ماست و امثال آنها نمايد . و باسليق را فصد كنند ؛ خصوصا اگر استنباط ورمى در مثانه و