از سورن منفجر كنند و آنها را بيفشارند بعد از ان مرهم سفيدآب نهند و علاج نفاخات از مرهم داخليون و مانند آن كنند و تكميد از سبوس گندم و نمك نيز نافع بود
جهاجن
اگر سرخ يا سياهرنگ در عضوى بهم رسد و جلد تو بر تو مثل قوبا متقشر شود صابون عراقى را بگلاب سائيده طلا كنند
طريق سوم در امراض جلد
جذام
و اين مرض را
داء الاسد
نيز گويند و آن مرضى بد باشد و سبب اين انتشار سودا غير طبعى در تمام بدن بود و خدر پيدا كند و مزاج و شكل اعضا را تغير گرداند و باشد كه متقرح گردد و چون مستحكم شود اعضا از هم فروريزد و علاجپذير نبود و علامت آن سرخى رنگ بدن و باريك شدن و ريختن مو و بحة الصوت و ظهور غدد در اعضا بود علاج آن فصد باسليق و صافن و اسيلم بايد كرد و خون وافر گيرند و چرايته هليله سياه نيمكوفته و مانند آن كه در آتشك گذشت چند روز دهند بعد از ان نضج ماده نموده از مسهل سوداء و ماء الجبن تنقيه كنند و خوردن شير بز جوان سرخرنگ نيز نافع بود و در خريف و ربيع مسهل قوى ندهند و از جميع محللات حرارت غريزى محترز باشد و روغن كدو و شير دختر در بينى چكانند و حمام بعد از تنقيه و ماليدن روغن بنفشه و يا روغن بادام و روغن كدو بعد از حمام مفيد بود و روغن زرد اگر گرم كنند و در ان نشينند و در هفته يك مرتبه قى كنند و چون سبوس از بدن ايشان جدا شود علامت صحت است و اگر قوت قوى باشد دادن شورباى افعى و گوشت آن بسيار مفيد بود بايد كه يك وجب از طرف سر افعى و همينقدر از طرف دم قطع كنند بعد از ان با نمك و شبت پخته بخورند و خوردن مار سياه غير افعى نيز فائده مىكند و حب زيبق خوردن از مجربات است و خوردن چوب چينى نيز فائده مىكند و كسى كه اراده خوردن چوب چينى نمايد بايد كه اول فصد و تنقيه كند و يك هفته قبل از شروع عرقيات مناسبه شربا و غسلا به كار برد و آب را ترك نمايد و همچنين عادت كم خوردن نمك نمايد و از براى مزاج گرم خريف و از براى بارد ربيع مناسبست و در اثناى خوردن چوب چينى اجتناب از آب سرد