فصل پنجم در تيغ زدن گوش
اين مناسب اطفال است پيش از ده سال و طريق آن آن است كه پارچه بر كردن او بندند و بپيچانند قدرى تا روى او سرخ شود و گوشهايش سرخ شود سر او را سرازير گيرند و گوشهاى او را بمالند تا خوب سرخ شود و انگشتان قدرى چرب باشد و سر تيغ را نيز قدرى چرب كند و بر پوستى بمالد كه خوب نرم شود و هر گوشى را چهار تيغ يا شش مىتوان زد و بايد پوست پر كه گوش را بدست بالا كشد و تيغ زند كه غضروف را صدمه نرسد و غضروف استخوان نرم اندرون برگه گوش است و هر تيغى از تيغ ديگر به قدر پهناى يك گندم دور باشد و در نيمه پايين برگه گوش تيغ زند كه گوشت بيشتر دارد و اگر به قدر كفايت خون نيايد باز بخراشاند پس پارچه را از گردنش باز كرده قدرى پنبه بر آنها چسباند و روى او را با آب سرد بشويد
فصل ششم در خون از دماغ جارى كردن
اگر فصد آن دو رگ كه در اندرون بينى است ممكن نباشد بگيرد آن علفى را كه پلم مىگويند و آن علفى است كه بر لب جوىها و جاهاى نمناك مىرويد ساقى باريك دارد و بر سر