سنگهه
بفتح سين مهمله و خفاء نون و فتح كاف و هاء هندى به فارسى سفيد مهره گويند سرد و سبك و مقوى باصره و دافع فساد بلغم و صفراء و خون و به عربى حلزون نامند و قسمى ديگر ازو خورد است و قسم ديگر خوردتر ازو و آن را كودى گويند و اگر او را سوخته سائيده بر قروح بپاشند خصوص بر قرحه گوش زود به اصلاح آرد
سنبهالو
بكسر سين مهمله و خفاء نون و فتح باء موحده و خفاء هاء و الف و ضم لام و سكون واو و بعوض واو ياء تحتانى نيز آمده است يعنى
سنبهالى
و در نتكر در بحث نون بيايد
سنپتى
بضم سين مهمله و سكون نون و فتح باء فارسى و كسر تاء فوقانى و سكون ياء تحتانى اسم برنتهى است
سندور
بكسر سين مهمله و خفاء نون و ضم دال مهمله و سكون واو و راء مهمله و مشهور در ميان سين مهمله و نون ياء تحتانى گرم است و دافع جوشيدگى رو و جذام و جرب و فساد زهر و دماميل و بثور صاف كننده زخم و استخوان شكسته را راست سازد به عربى سرنج گويند و مرهم سندور براى اكثر فوايد مذكوره بسيار مفيد است و نسخه آن در علاج الامراض و عجاله نافعه مذكور است
سنبل كهار
بضم سين مهمله و خفاء نون و سكونت لام و فتح كاف و خفاء هاء و الف و راء مهمله رنگش مثل پهتكرى سفيد و امتحان او و جودتش اين نوشتهاند كه او را سائيده بر پر زاغ طلا كنند و در تالاب آتش دارند سياهى او بسفيدى مبدل گردد و بر آتش دود نكند بخلاف سنبلهاى ديگر و به عربى شك و تراب الهالك كويند قسم دوم هلديا قسم سوم كوديا قسم چهارم دارما پنجم سنگهيا هر يك در مقام خود مذكور شوند حكماء يونان بجهة مضادت او با حرارت غريزى استعمال او را فرادى و در معاجين نمىكنند مگر در بعضى تراكيب كه اكثر از آن در اصل هندى بودهاند مثل يبسى و جزو آن و حكماء يونان از ادويه سميه افيون را بجهة فوايد عديده همراه مصلحات استعمال مىكنند