گرم معدنى دارد ولى بعد از سرد شدن خوشطعم است .
همين قريهء جديده مسكن اعراب حربى است . از سنگ ديوار محكمى در اطراف آبادى به مثابه خاكريز در بالاى تپه كشيدهاند كه از پهلوى آن مىگذرد . در آخر آبادى ، دولت عثمانى قلعهاى مثل سربازخانه براى عساكر خود ساخته كه بالفعل مخروبه است . در مقابل اين سربازخانه در سمت يمين در دامنهء كوه مقبرهء بزح اسود [ ؟ ] است و راه از جديده الى بئر عباس در همهجا كه از ميان درّه تنگى بايد گذشت ، از سمت شمال مايل به مشرق است . اين تنگهء صعب المسلك را كه همه سنگ و ناهموار بود در شش ساعت به آخر رسانيده ، بعد از آن راه منتهى مىشود به يك عرصهء خيلى وسيعى كه منزلگاه امروزى بئر العباس در وسط آن است .
منزل مزبور آبادى ندارد . فقط چاهى است كه محيط آن 20 ذرع و عمقش نيز به همين اندازه است . از پايين تا بالا همه را سنگچين و محكم كردند . راهى هم دارد كه به ته چاه مىتوان رفت . در سمت يسار ، در نزديكى اين چاه قلعهاى ، دولت عثمانيه براى عسكر خود ساخته بود .
حالا خراب است .
در اين منزل چند نفر از دزدان گرفتار شد . بعد از گرفتن معلوم شد كه خود جمّالان است . اينها بعد از نزول حجّاج به منزل ، از سمت ديگر قافله آمده در سمت آخر به ملاحظهء اينكه شناخته نمىشوند دزدى مىنمايند . راه دزدى آنها اين است كه وقت شب بعد از آنكه حجّاج در جايى منزل نمودند هريك پارچه چوبى را در دست گرفته و سرش سوزانيده در توى چادرها مىگردند . اگر صاحب چادر را خوابيده ديدند كار خودش را مىكند و اگر كسى ملتفت شد و پرسيد مىگويند آتش مىبريم .
[ شريوف ] روز شنبه ششم محرّم الحرام 1297
منزل امروزى شريوف است كه از بئر عباس تا اينجا پانزده ساعت و نيم