بنيس « 1 » :
در قريهء بنيس مزار مولانا باله « 2 » حسن واقع است . آن حضرت سخى ناس زمان خود بوده . گويند كه در زمان او قحطى عظيم واقع شده . باله حسن دو اسب و يك استر در ساير ولايت خريد كرده و آرد بار نموده به خانه مىبرد . در راه شخصى به آن حضرت شكوه مىنمايد كه يكبار الاغ گندم مىآوردم قطاع طريق از من به ظلم گرفتند ديگر از خجالت به خانه نمىتوانم رفت . باله حسن آن دو اسب با بار آردش را به آن شخص بخشيده دست خالى به خانهء خود آمد . آن جناب بعد از فوت در بنيس مدفون شد « 3 » .
چهرقان :
[ 252 ] در قريهء چهرقان خواجه على چهرقانى « 4 » [ مدفون است ] . آن بزرگوار از مشايخ كبار است . در زمان سلطنت ملوك آققويونلو ظهور كرده و هم در زمان ايشان در چهرقان وفات كرد .
خسرو شاه « 5 » :
خواجه محمد بزرگ خسرو شاهى صاحب درجات عالى بوده و از جملهء مشايخى است كه به شرف صحبت حضرت قطب العارفين شيخ حسن بلغارى رسيده . بعد از وفات در آن خاك پاك استراحت گزيد « 6 » .
مولانا شيخ محمد گازر خسرو شاهى : آن جناب از كملين اين طايفه و از جملهء هفتاد و دو بابا است كه در خدمت بابا حسن بوده . بعد از وفات در جوار خواجه محمد بزرگ سر به تيرهء خاك كشيد « 7 » .
هامش
( 1 ) . بنيس از دهات ارونق متصل به قريهء سيس است ( روضة الاطهار ، ص 150 ) .
( 2 ) . باله در لغت راژى ( ؟ ) بزرگ و جوانمرد و صاحب ايثار را گويند ( روضة الاطهار ، ص 150 ) .
( 3 ) . روضات الجنان ، ج 2 ، ص 82 ؛ روضة الاطهار ، ص 150 .
( 4 ) . روضة الاطهار : « خواجه على دزمارى » .
( 5 ) . همان ، ص 155 .
( 6 ) . روضات الجنان ، ج 2 ، ص 67 ؛ روضة الاطهار ، ص 160 .
( 7 ) . همان ، ج 2 ، ص 66 ؛ همان ، ص 160 .