امير حسن بيك بعد از اين مقدمه در ولايت اران و آذربايجان و فارس و كرمان حكمرانى يافت و از حسن تدبير و معدلت ، كار او رونق گرفت . نسبت به خاندان حضرت شيخ صفى الدين اردبيلى ارادت تمام داشت چنانكه خواهر خود را به سلطان جنيد و دختر خود را به سلطان حيدر داد و شاه اسماعيل - انار الله برهانهم - از اين دختر بهوجود آمد . اين مصاهرت بر شوكت او افزوده مدت دوانزده سال پادشاهى كرد تا در سال هشتصد و هشتاد و دو ( 882 ) به سراى جاويد رحلت نموده در زير پاى حضرت شاهزاده عبد الله بن زيد بن امام همام حسن بن على - عليه السلام - در محلهء چهار منار آسوده گرديد . گويا يكى از آن چهار نفر كه در يك صندوق با شاهزاده عبد الله همخوابند امير حسن بيك بوده باشد .
از آثار آن شهريار صحن و طاق بقعهء مباركه دور و قبرلر [ 98 ] كه مدفن شاهزاده عبد الله و خود آن شهريار است و ثانيا مسجد حسن پادشاه و مدرسهء طرف شرق او از آثار اوست . از قرارى كه معلوم مىشود تركيب مسجد برهم شده و مدرسه در حالت اول باقى است .
در ذكر سلطان يعقوب بن امير حسن بيك
بعد از آنكه امير حسن بيك درگذشت امراى او سلطان خليل بن حسن بيك را به سلطنت بنشاندند . چون از زيور حسن تدبير عاطل بود امرا به دربار سلطان يعقوب برادر او جمع شده در حوالى ديار بكر در ميان دو برادر قتال رو داده سلطان خليل كشته شد و سلطان يعقوب با شوكت تمام وارد تبريز شده ، در ابتداى كار در نيكوكارى و ترويج شريعت ، مجدّ بود ، لهذا مملكت او نهايت معمور بود . در آخر حسنات را به سيئات مبدل كرده با سلطان حيدر صفوى درانداخت و لشكر به امداد شروان شاه فرستاده او را به درجهء رفيعهء شهادت رسانيد و اولاد سلطان حيدر - سلطان على و سلطان اسماعيل - را در قلعهء اصطخر حبس كرد تا در سال [ هشتصد و ] نود و شش ( 896 ) هجرى پا از دايرهء وجود كشيده در محلهء چهار منار ، پشت مسجد امامزاده عبد الله مدفون گرديد . مدت سلطنتش سيزده سال و چند ماه شد .