ساختهاند كه زمستان در آنجا اقامت دارند و در كوه جارو از جنس شكار كبك و تيهو زياد و قوچ و ميش و ارغالى هست . در دامنهء كوه مخصوصا در طرف شمال و خاصه در فصل پائيز آهوى بىحسابوشمار ديده مىشود .
در بعضى جاها هم درخت جنگلى يافت مىشود . از قرار تقرير اهالى دهات ، در ايام خاقان خلدآشيان فتحعلى شاه طاب الله ثراه ، آنجاها جنگل خيلى عظيمى داشته به مرور ايام چون ايلات خيلى بريده و فروختهاند حالا كم شده است . آب كوه جارو چون كم است مارهاى بسيار بزرگ قتال دارد و به همين جهت مترددين بايد هنگام عبور خيلى احتياط و ملاحظه داشته باشند .
جاروك :
از مزارع قريهء باغين كرمان است .
جارىآباد :
قريهاى است از توابع بلوك بيضا . طول اين بلوك از مشرق به مغرب زياده از ده فرسخ و عرض آن شش فرسنگ مىباشد . آبش از چشمه و قنات .
در قديم نوكر از اين بلوك گرفته نمىشد ولى سرباز مىدادهاند . مساجد متعدده و پنج شش حمام در اين بلوك است .
چاريك :
ناحيهاى است ما بين هرات و بلخ .
چاريك :
ولايتى است در نهايت برودت و از ييلاقهاى بسيار سرد و در اين زمان از مضافات قم و حكومت آن جزء حكومت اين شهر مىباشد و در ميان دره واقع شده . چهار طرف آن كوهسار است . جنوب اين ولايت دليجان و نراق و شمال آن قريهء كرمجگان از دهات قم ، مشرق آن محدود به كوهسار اردهال و مغرب آن منتهى به جبال راونج مىشود . عرض دره كه جاسب در آن واقع است نيمفرسخ و طول يك فرسخ و نيم است . گويند جاسب از بناهاى يكى از امراى عسكريهء هماى دختر بهمن بن اسفنديار مشهور به نيمور مىباشد و اين امير در نراق و دليجان و دهات پشتكدار حكومت داشته و در آن حدود بناى محكم گذاشته كه از جمله سدى است كه به رودخانهء آبار قم بسته و نهرى براى زراعت نيمور جارى ساخته و اين