چاران :
قريهاى است از قراى لواسان .
چاربازار طهران :
عبارت است از چهار بازار : كه يكى لبافى است و ديگر كرجىدوزى و سيمى سراجى و چهارمى نعلچىگرى . و چاربازار مسطور منتهى مىشود به چارسوئى كه فاصلهء آن تا چهارسو بزرگ معروف طهران زياده از صد قدم نيست .
چاربازار قيصريهء اصفهان :
از اسواق معتبرهء اين شهر و از بناهاى شاه عباس اول . و نادر بازارى است كه به اين استحكام و خوبى و وسعت و ارتفاع ساخته شده باشد .
چارباغ علياى اصفهان :
در سنهء هزار و شش « 1 » كه شاه عباس اول قصد كرد پايتخت را از قزوين به اصفهان قرار دهد از دروازهء باغ نقش جهان كه موسوم به درب دولت كرده بود تا كنار زايندهرود خيابانى احداث نمود و چارباغى در هر دو طرف خيابان طرح شد . و قطعهاى در تاريخ بناى چارباغ به نظم درآوردهاند كه صورت آن از قرار ذيل است :
عجب چارباغى است عشرتفزا * گرش ثانى خلد گويند شايد
چو تاريخ آن دل طلب كرد گفتم * « نهالش بكام دل شه برآيد »
مؤلف گويد اهل اصفهان الآن كه چارباغ گويند مقصودشان همان خيابان است نه باغات حوالى . و وضع خيابان چنان است كه از اول الى آخر چهار رديف چنار غرس شده و در اين زمان آن چنارها به درجهاى عظمت به هم رسانيده كه مطرح انظار و معروف امصار است . در وسط آبنما ، در طرفين سردرهاى متعدد است متوازى كه هريك سر در باغى است و فى ما بين هر دو سردر حوضى و بعضى باغها هنوز مشجر و برخى بىدرخت يا كم درخت است و الآن بهجاى اشجار زراعت مىكنند . در خيابان درختهاى گل سرخ و غيره بسيار غرس كرده بودند كه در اين عصر معدودى از اين درختها
هامش
( 1 ) - سال 1005 درست است . ماده تاريخى هم كه ذكر شده از سال 1005 حكايت مىكند .