محل سكونت باشد در مالمير نيست و ايلنشين است . فى الجمله زراعت ديم دارد . اطراف مالمير كوهسار و جنگل است و داراى درخت بلوط زيادى است . قنوات زياد در مالمير بوده كه حالا خراب است . بعضى از قنوات را در اين زمان حسينقلى خان ايلخانى تنقيه و مرمت و آباد مىنمايد .
بههرحال جانكى بلوكى است واقع در پاى كوه عظيمى كه معروف و موسوم به كوه منگشت مىباشد . طول اين كوه در طرف قبله تخمينا ده فرسنگ است . جانكى به طول در دامنهء اين كوه واقع شده . در وسط كوه امامزادهاى است كه او را « شاه منگشت » مىگويند و اهالى امامزاده را خيلى محترم مىدارند و معلوم نيست كه امامزاده به اسم كوه موسوم شده يا كوه را به نام امامزاده ناميدهاند . كوه منگشت دائما مستور در برف و در طرف جنوب مالمير واقع است .
حد جانكى از طرف جنوب خاك بهمئى است و از سمت مغرب منتهى مىشود به خاك رامهرمز و از جانب شمال به خاك بختيارى و ميانهء شمال و مغرب جانكى محدود مىشود به خاك گندزلو كه از توابع شوشتر است . از طرف شمال اول خاك جانكى چشمهء باران گرد است كه دو سه سنگ آب دارد . از باران - گرد تا قلعه تل كه حاكمنشين جانكى است يك فرسخ است . قلعه تل از بناهاى محمد تقى خان بختيارى چارلنگ است كه در عهد خاقان مغفور فتحعلى شاه طاب الله ثراه بر روى تلى كه تقريبا پنجاه ذرع ارتفاع دارد بنا نموده و معروف به قلعه تل شده و الوار ، تل را به ضم تلفظ كرده قلعه تل مىگويند . اين قلعه داراى چند برج است . چاهى بالاى تل حفر كردهاند كه اهل قلعه از آن آب مىكشند اين تل و قلعه وسط جلگه مىباشد . ميانهء باران گرد و قلعه تل بقعهاى است معروف به خنگسوار « 1 » . در قلعه تل هم چشمهاى است كه به قدر چشمه باران گرد آب دارد . از قلعه تل تا باغ ملك كه يكى از آباديهاى جانكى است دو فرسنگ است . باغ ملك جاى سكناى طايفهء زنگنه است . اين طايفهء زنگنه قبل از نادر شاه افشار در كرمانشهان مسكن داشتند .
در زمان نادر شاه به اين ولايت آمدهاند . آثار خرابه و بيوتات معتبر در باغ ملك ديده مىشود و آن آثار را اهل بلد منجنيق مىخوانند . تپهاى در بالاى سر منجنيق هست و بقعهاى دارد كه آن را امير المؤمنين مىنامند .
هامش
( 1 ) - شايد هم زيارتگاه كهنى بوده مربوط به مهر ( ميترا ) . زيرا اوست كه بر گردونهاى سوار است كه اسبان سفيد ( خنك ) آن را مىكشند .