دو بقعهء ديگر نيز در آنجا هست يكى معروف به دانيال خليل و ديگر مشهور به قاسم على .
رودخانهء كوچكى از كوه منگشت از طرف قبله سرازير و جارى مىباشد . يكى از قراى معتبرهء جانكى ابو العباس است . اين دهكده خيلى معتبر بوده . آثار ابنيه و عمارات و كاروانسرا و حمام و مسجد كه از گچ و سنگ ساخته بودهاند در آن پديدار است . بقعهاى دارد كه آن را « سربخش » مىگويند . قريهء ابو العباس از آب رودخانهء مزبور مشروب مىشود .
پس از آن كه رودخانه اين قريه را مشروب كرد به باغ ملك مىآيد و به طرف قبله مىرود تا به رامهرمز و از مزارع جانكى ديگر جائى از آب اين رودخانه مشروب نمىشود . از باغ ملك تقريبا چهار فرسنگ كه گذشتى ميداود است .
طايفهء ممبنى كه از ايل جانكى مىباشد در ميداود اقامت دارند و اين محل از قديم مسكن اين طايفه بوده است .
رودخانهاى كه از كوه منگشت جارى شده به طرف اقامتگاه طايفهء بهمئى مىرود و املاك آنها را مشروب مىكند به ميداود نيز مىآيد و اراضى ميداود هم از آب آن مشروب مىشود . در ميداود آثار ابنيه و علايم آبادانى قديم مشهود نيست . از ميداود تا سرله نيمفرسخ است . طايفه كرد زنگنه در سرله سكنى دارند . آب سرله از چشمهاى است كه آن را « برم جمال » مىگويند و تخمينا ده سنگ آب دارد . آثار ابنيهء خرابه از سنگ و گچ در كوه هست . اين آب هم از سرله به رامهرمز مىرود . آخر خاك جانكى ، پتك است كه تا سرله دو فرسخ مىباشد و آخر خاك جانكى و اول خاك بهمئى از ولايت كوهگيلويه است . از محالات جانكى ، گلگير است .
اين محال نيز آخر خاك جانكى است به طرف شوشتر و معروف به زير كوه جانكى است . محلى است وسيع و چند رشته قنات خرابه در آن ديده مىشود . چون گل و گياه زياد در اين محل مىرويد آن را محال گلگير مىنامند . تلى در وسط اين محل است و پائين تل چشمهاى كه آب آن قليل و به قدر كفايت دواب است و فاضلى ندارد كه بدان توان زراعت نمود .
توله و جاروب هم كه دو صحرا است از زير كوه جانكى است . در اين دو محل زراعت ديم مىشود . پيشتر كه آبادى جانكى بيشتر بود ايلات مكوند در توله و جاروب اقامت داشتند . حالا زراعت درستى در آنجا نمىشود .
مرآة البلدان ( فارسى ) — صفحة 2050
مساهمون: محمد حسن خان اعتماد السلطنه
ص٢٠٥٠