چالهمجار :
مزرعهاى است از مزارع صاين قلعه . ايلات شاهسون قورت بيگلو در اينجا ييلاق مىنمايند . هوايش ييلاق است .
چالهرز :
از دهات بلوك شميران طهران ، طرف غربى ضرابخانهء دولتى . هوايش گرم و آبش كم . سه چهار خانوار رعيت اين ده است . باغ هم دارد .
جاليان :
قريهاى است جزء بلوك آباده . طول جلگهء اين بلوك از شمال به جنوب تخمينا شانزده فرسخ و عرض آن چهار فرسنگ مىباشد . صنعت اهالى قاشقسازى و جعبهسازى است .
چال يحيىآباد :
دهكدهاى است قديم النسق در طارم ملكى حاجى سيد محسن .
محلش در سطح دره واقع و اطرافش كوه است . چهل خانوار سكنه دارد .
زراعتش ديمى است . رودخانهاى از پائين دره مىگذرد كه نفعى به اهالى قريه نمىرساند .
جام :
در دو منزلى نيشابور در طرف جنوب و مشرق اين شهر واقع است .
از قرار مسطورات بعضى جغرافىنگاران دويست قريه از توابع جام است .
باغات زياد دارد و ميوهجات بسيار از جام و قراى توابع آن به عمل مىآيد .
خربزهء بابا شيخ جام كمال لطافت و حلاوت را دارد . آب آن قنات است .
گويند در نزديكى جام در دامنهء كوه چشمهاى است كه در زمستان آب آن گرم و در تابستان خيلى سرد است . به موجب مسطورات جهاننماى حاجى خليفه جام قصبهاى است كه در سهدرجه طول و سى و شش درجه عرض در باخرز مىباشد .
ابن بطوطه در سفرنامهء خود موسوم به تحفة النظار مىنويسد : من در سنهء هفتصد و چهل و هشت جام را ديدم . شهرى است حد وسط نه بزرگ و نه كوچك . باغات زياد و اشجار بسيار دارد . چشمههاى كثيره و انهار بىشمار از وسط شهر جارى است . بيشتر درختى كه در آنجا غرس مىشود توت است كه برگ آنها به مصرف عمل آوردن ابريشم مىرسد . از قرار معروف