عليتين بسته شد قرارداد چنين است كه اگر طايفهاى از طوايف فرنگيان به ممالك ايران به عزم دشمنى بيايند و دولت عليهء ايران از دولت بهيهء انگليس خواهش امداد نمايند فرمانفرماى هند از جانب دولت بهيهء انگليس خواهش مذكوره را به عمل بياورند و لشكر به قدر خواهش با سردار و اثاث جنگ از سمت هندوستان به ايران بفرستند . و اگر فرستادن لشكر امكان نداشته باشد به عوض آن از جانب دولت بهيهء انگليس مبلغى نقد كه قدر آن در عهدنامهء مفصله كه من بعد فى ما بين دولتين قويمتين بسته مىشود و معين خواهد شد الحال مقرر است كه مبلغ و مقدار آن دويست هزار تومان ساليانه خواهد بود . و اگر دولت عليهء ايران قصد ملكى خارج از خاك خود نموده در نزاع و جنگ سبقت با طايفهاى از طوايف فرنگستان نمايند امداد مذكور از جانب دولت بهيهء انگليس داده نخواهد شد و چون وجه نقد مزبور براى نگاه داشتن قشون است ايلچى دولت بهيهء انگليس را لازم است كه از رسيدن آن به قشون مستحضر و خاطرجمع باشد و بداند كه در خدمات مرجوعه صرف مىشود .
فصل پنجم :
هرگاه اولياى دولت عليهء ايران بخواهند كه براى تعليم و تعلم نظام فرنگ معلم به ايران بياورند مختارند كه از مملكتى از ممالك فرنگ كه با دولت بهيهء انگليس نزاع و جدال نداشته باشند معلم بگيرند .
فصل ششم :
اگر كسى از طوايف فرنگ كه در حالت مصالحه با دولت بهيهء انگليس مىباشند نزاع و جدال با دولت ايران نمايد پادشاه و الا جاه انگلستان كمال سعى و دقت نمايد كه فى ما بين دولت عليهء ايران و آن طايفه صلح واقع گردد و اگر سعى به جا نيفتد پادشاه ذىجاه انگلستان به طريقى كه مرقوم شد از مملكت هند عساكر و سپاه به كمك ايران مأمور كند يا اين كه دويست هزار تومان مقرره را به جهت خرج عساكر و سپاه و غيره كارسازى دولت عليهء ايران نمايند و اين اعانت و امداد را مادام كه جنگ فى ما بين دولت عليهء ايران و آن طايفه باشد و اولياى دولت عليهء ايران صلح ننمايند مضايقه ننمايند .
فصل هفتم :
چون قرارداد مملكت ايران اين است كه مواجب قشون شش ماه