تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فتحنامه سند ( چچ نامه ) ( فارسى ) — صفحة 131

مساهمون:

ص١٣١
سمنى بهندركو « 1 » را كه حصار نيرون ايالت او بود « 2 » بفرستاد و گفت « 3 » : ترا بحصار نيرون بايد رفت ، و از حال ايشان ما را اعلام ( ص 109 ) ده . پس سمنى بر آن اشارت بحصار نيرون آمد ، و با پنج نفر مقدم بلشكرگاه (
f 68 a
) عرب پيش محمّد قاسم رفت ، و مثال حجاج با خود برد . بنانهء حنظله « 4 » متوسّط « 5 » ايشان شد . چون عرضه داشت و نزل برسانيد ، محمّد قاسم گفت : فرمان اين مثال را ممتثل مىباشم ، فامّا بجهة آنكه « 6 » بوقت رسيدن لشكر در بسته بودى ، عظيم ما را اثر كرد ، كه چون متابعت مىكنند درِ حصار بستن و منع كردن نيكو نبود ، تا غلّه در ميان لشكر نايافت شد . پس سمبنى معذرت كردن گرفت ، و باعتذار تمهيد « 7 » كرد كه چون مصالح امور ما به خدمت راى داهر « 7 » متعلق است ، و من اينجا حاضر نبودم ، رعايا از وصول شما متردد شدند و بترسيدند كه نبايد بوقت « 8 » مراجعت داخل حصار را ايذائى رسانند . و چون من به خدمت پيوستم طريق مطاوعت و مخالصت بجا آرم ، و آنچه رضاى تو باشد در ان پويم « 9 » .

تشريف دادن محمّد قاسم مر سمنئ نيرون را

پس محمّد قاسم او را تشريف داد و تربيت كرد و لطفهاى فراوان فرمود و باز گردانيد . سمنى بازگشت و در حصار بگشاد ، و تحف و هدايا فرستاد و لشكريان به بيع و شرا در حصار رفتند . پس چون روز ديگر علم شاه انجم بر سقف لاجوردى « 10 » برآمد ، محمّد قاسم بر مركب سوار شد ، و با اكابر و اعيان در حصار آمد ، و بجاى بتكده مسجدى بنا فرمود « 11 » ، و دوگانه نماز بگذارد ، و مردى را از قبائل (
f 68 b
) ذهل و از اهل بصره در ان حصار
هامش
( 1 ) ك : بهندركوا ( 2 ) ب : كه ايالت حصار به او بود ( 3 ) س : فرمود ( 4 ) م : حنظل ( 5 ) س : واسطه ( 6 ) ب پ س : از انچه ؛ م : از انكه ( 7 - 7 ) اين جمله در نسخه م موجود نيست ؛ ب س : و با عقل او تحصيل كرد الخ ( 8 ) ب س : وقت ( 9 ) ب س : ميان در نمايم ؛ م : مبادرت نمايم ( 10 ) م : لاژوردى ( 11 ) ب س : كرد