يا حكم بن المنذر بن الجارود * أنت الجواد « 1 » و الجواد « 2 » محمود
سرادق المجد « 3 » عليك ممدود « 4 » * نبتّ فى الجود فى أصل الجود « 5 »
خلافت « 6 » عبد الملك بن مروان
چنين آوردهاند راويان تاريخ كه چون نوبت به عبد الملك بن مروان رسيد ، عراق و هند و سند به حجّاج بن يوسف داد . پس حجاج [ سعيد ] ابن اسلم كلابى « 7 » را به مكران فرستاد . ( ص 72 ) چون آنجا رسيد سفهوى بن لام الحمامى از ازد بيامد « 8 » . سعيد از وى پرسيد كه آنجا فرود آيم ، يار من باش و با من بيا « 9 » . گفت حشم ندارم . گفت ديوان خلافت را فرمان مىكنم « 10 » ؟
گفت : و اللّه كه در عمل تو درنيايم و عار دارم . سعيد او را بگرفت و بكشت و پوست او را « 11 » بكشيد ، و سر او را بنزديك حجاج فرستاد ، و بمكران رفت و بنشست ، و در تحصيل مال معتمدان نصب كرد و بمدارا و « 12 » مواسا بيشتر مال هندوستان حاصل كرد ، تا روزى در مرج « 13 » باخراج مىآمد و با علافيان مقابل شد .
خبر العلافيين « 14 » و خروجهم
در احاديث مىآرند از قتيبه « 15 » بن اشعث كه روزى كليب « 16 » بن خلف « 17 »
هامش
( 1 ) در جميع نسخ : جواد
( 2 ) ب پ ح س : الجود
( 3 ) ب ح ك : سراد و بالمجد ؛ پ :
سرار المجد ؛ س : بداد و بالجد ؛ م : سراودة المجد ؛ ه : سراد المجد
( 4 ) ب پ ح س ك ه :
محمود ؛ م : محدود
( 5 ) ب پ س : بيت الى الجودى صدر الجود ؛ ح ك ه : بيت الى الجود لى صدر الجود ؛ م : بيت الى الحق لحاصل الجود
( 6 ) م : ولايت
( 7 ) ب ك : اسلم كلابى ؛ س : كابلى ؛ و فى فتوح البلدان : سعيد بن الأسلم بن زُرعة الكلابى
( 8 ) ب ح :
ارد ؛ م : از ديبا آمد
( 9 ) پ : باش
( 10 ) ب س ك : نميكنم ؛ م : نميكنى
( 11 ) پ افزايد :
بمكران
( 12 ) ب س : بمدد او
( 13 ) پ ح س : مرح ؛ ك : حرح ؛ م : مسرح
( 14 ) ب ك م :
العلافين ؛ س : علافيان
( 15 ) س : قيت بن شيث ؛ م : قنه
( 16 ) ب : كيلقب ؛ پ : كبليب ؛ ح : كبليقب ؛ س ك : كبليت ؛ م : كيلب
( 17 ) ب : حلق ؛ ح : حلن ؛ س : علف ؛ پ ك : حلف